บทที่ 568 อสูรกายตนใหม่โผล่มาอีกแล้ว!!!
เมื่อได้ยินคำยืนยันเช่นนั้น สวีซิ่งอี้ถึงกับน้ำท่วมปากพูดไม่ออก
หลี่เยว่หานมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันที นางรีบสำรวจร่างกายของเมิ่งฉีฮ่วนและสวีซิ่งอี้อย่างละเอียดตั้งแต่หัวจรดเท้า เมื่อแน่ใจว่าทั้งคู่ไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ จึงค่อยลอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
“ทางออกฉุกเฉินตรงนี้ยังนับว่าปลอดภัยชั่วคราว” เมิ่งฉีฮ่วนถือเทียนเดินสำรวจรอบ ๆ อย่างถี่ถ้วนก่อนจะสรุปว่า “แต่หากพวกเรายังหาทางออกไปไม่ได้ถาวร เกรงว่าคงจะเกิดปัญหาขึ้นแน่”
“จะเกิดปัญหาอะไรได้เล่า” สวีซิ่งอี้กล่าว “ในเมื่อพวกเรามารวมตัวกันแล้ว ก็แค่รอคนมาช่วยอยู่ที่นี่สิ ก่อนหน้านี้พระชายาบอกว่าท่านอ๋องวรยุทธ์สูงส่ง วิชาตัวเบาล้ำเลิศ หากท่านอยู่ที่นี่ก็สามารถพานางทะยานขึ้นไปข้างบนได้ พวกเราน่าจะลองดูสักตั้ง”
“คุณชายสวี” เมิ่งฉีฮ่วนเอ่ยขัด “ตอนที่เปิ่นหวังลงมา บิดาของเจ้าก็ลงมาด้วยเช่นกัน เพียงแต่เส้นทางแยกมันซับซ้อนเกินไป เปิ่นหวังกับเขาจึงพลัดหลงกัน”
“ทำไมท่านไม่รีบบอกให้เร็วกว่านี้!” สวีซิ่งอี้ถึงกับกระโดดตัวลอย “แล้วทำไมท่านถึงไม่ห้ามเขาไว้บ้าง! พ่อข้าอายุปูนนี้แล้ว กระดูกกระเดี้ยวก็ไม่ค่อยจะดี หากเกิดอะไรขึ้นจะทำอย่างไร!”
“แม่ทัพสวีโดดลงมาก็เพื่อเจ้า” เมิ่งฉีฮ่วนชูเทียนขึ้นมองสวีซิ่งอี้ “ส่วนเปิ่นหวังลงมาก็เพื่อพระชายา ในยามคับขันเช่นนั้น เปิ่นหวังย่อมไม่มีเวลาคิดหน้าคิดหลังมากนัก”
ได
