บทที่ 543 หยวนหลิงเอ๋อร์อาศัยฤทธิ์สุราก่อเรื่อง
หยวนหลิงเอ๋อร์กัดฟันกรอดด้วยความคับแค้นใจ นางปรารถนาจะโพล่งปฏิเสธการแต่งงานนี้ออกไปใจจะขาด ทว่ากลับมิกล้าพอ
ในสถานการณ์เช่นนี้ นางไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะอ้าปากเอ่ยคำใด ทำได้เพียงบีบมือของหวังเฟิ่งไว้แน่น หวังให้มารดารีบออกหน้าช่วยพูดแทนตนสักสองสามประโยค
อู่กั๋วกงเองเมื่อถูกฮองเฮาตรัสกดดันเช่นนั้นก็ตกอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
เห็นได้ชัดว่าเชื้อพระวงศ์เหล่านี้ตั้งใจจะคลุมถุงชนให้จบ ๆ ไป หากจวนอู่กั๋วกงยังดื้อแพ่งไม่ยินยอม ก็จะกลายเป็นการกระด้างกระเดื่องและไม่เห็นหัวผู้อื่น
*เรื่องนี้จะทำเช่นไรดี…*
“ฮองเฮาเพคะ ข้าว่าพวกเราอย่าเข้าไปก้าวก่ายเรื่องการแต่งงานของเด็ก ๆ จะดีกว่า ประเดี๋ยววันหน้าในเมืองหลวงจะลือกันให้ทั่วว่าข้าไม่ดูแลคนในครอบครัวเดิม แถมยังเที่ยวไปป่าวประกาศเรื่องของผู้อื่นไปทั่ว เช่นนั้นคงไม่ดีแน่” มู่หวังเฟยแสร้งทอดถอนใจ ทว่าคำพูดนั้นกลับตรงไปตรงมาจนคนฟังหน้าชา
หลี่เยว่หานถึงกับหลุดขำออกมา “มู่หวังเฟยช่างล้อเล่นเก่งเหลือเกินเจ้าค่ะ”
“ก็มีแต่เจ้านี่แหละที่นิสัยดี ทนให้คนอื่นล้อเล่นตามใจชอบได้” มู่หวังเฟยเอ่ยตำหนิอย่างไม่จริงจังนัก
หลังจากนั้นก็ไม่มีใครเอ่ยถึงเรื่องงานแต่งงานของคุณหนูใหญ่หยวนกับสวีซิ่งอี้อีก ทว่าในช่วงที่งานเลี้ยงใกล้จะเลิกรา ฮองเฮากลับตรัสเรียกคนตระกูลหยวนเอาไว้กะทันหัน
“วันที่สิบเดือนหน้า ข้าจะรอรับเทียบเช
