ิญงานมงคลจากคุณหนูใหญ่หยวนนะ~” ตรัสจบ ฮองเฮาก็เสด็จออกจากงานพร้อมกับฮ่องเต้หลิงอวิ๋นทันที
สีหน้าของคนตระกูลหยวนย่ำแย่ถึงขีดสุด ส่วนหยวนหลิงเอ๋อร์ยิ่งบิดผ้าเช็ดหน้าในมือจนยับยู่ยี่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความอับอายและเคียดแค้นจนอยากจะร้องไห้
ทว่าในเวลานี้ไม่มีใครกล้าแสดงความเห็นอกเห็นใจพวกนางแม้แต่คนเดียว ยิ่งฮองเฮาทรงกำชับว่าวันที่สิบเดือนหน้าให้ตระกูลหยวนส่งบุตรสาวแต่งออกไป ตามหลักแล้วด้วยฐานะของตระกูลหยวน ควรจะมีผู้คนรุมล้อมเข้ามาติดต่อทาบทามเรื่องแต่งงาน
แต่นักรบและขุนนางทุกคนต่างรู้ดีว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลหยวนนั้นขวัญกล้าเทียมฟ้า กล้าล่วงเกินฉีหวังเฟยต่อหน้าธารกำนัล อู่กั๋วกงก็เพิ่งจะเสียหน้าต่อหน้าผู้คน และสองแม่ลูกตระกูลหยวนยังไปหาเรื่องจิ้นกั๋วกงซึ่งเป็นพ่อค้าหลวงอันดับหนึ่งคนใหม่ ใครที่มีสมองอยู่บ้างย่อมไม่คิดอยากจะข้องแวะกับตระกูลหยวนในช่วงเวลานี้
เหตุการณ์นี้ทำให้ตระกูลหยวนตกอยู่ในสถานะที่น่าอับอายยิ่ง
แม้พวกนางจะได้รับราชเสาวนีย์ให้แต่งบุตรสาวออกไป แต่ฐานะของพวกเขาก็คือจวนกั๋วกง จะให้แต่งบุตรสาวคนโตออกไปให้คนกระจอกงอกง่อยย่อมเป็นไปไม่ได้
ทว่าตอนนี้อย่าว่าแต่เรื่องฐานะที่เหมาะสมเลย แม้แต่คนที่เต็มใจจะแต่งด้วยก็ยังหาแทบไม่ได้ หากวันที่สิบเดือนหน้าหยวนหลิงเอ๋อร์ไม่ได้แต่งออกไป นั่นย่อมหมายถึงการขัดคำสั่งอี้จื่อ ซึ่งมีโทษหนักหนา!
เมื่อคิดได้ดังนั้น อู่กั๋วกงก็ถลึงตาใส่มารดาและบุตรสาวด
