วังเฟิ่งมีเงินติดตัว คนสกุลหม่าจะปฏิบัติกับนางดีขึ้นบ้าง
ซึ่งทุกอย่างก็เป็นไปตามที่หลี่หรงหรงคาดไว้ เมื่อคนสกุลหม่ารู้ว่าหวังเฟิ่งมีลูกสาวเป็นถึงฮูหยินน้อยในเมืองหลวง พวกเขาก็แสร้งทำดีกับนางอยู่พักใหญ่เพื่อจะให้หวังเฟิ่งช่วยฝากฝังลูกชายทั้งสองคนของสกุลหม่าให้ได้งานทำในเมืองหลวง
แต่เรื่องใหญ่เช่นนั้นหลี่หรงหรงย่อมไม่อาจยื่นมือเข้าไปก้าวก่ายได้ นางจึงทำได้เพียงส่งเงินมาปลอบใจเป็นครั้งคราว ทว่านับวันสกุลหม่าก็ยิ่งโลภมาก เงินที่ส่งมาเริ่มไม่พอถมความหิวกระหาย พวกเขาเรียกร้องมากขึ้นเรื่อย ๆ และหากวันใดหลี่หรงหรงส่งเงินมาไม่ทันใจ หวังเฟิ่งก็จะถูกทุบตีจนปางตาย
หวังเฟิ่งที่อยากเอาชีวิตรอดจึงต้องเขียนจดหมายไปกดดันหลี่หรงหรงซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ครั้นเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ กิจการต่าง ๆ ที่หลี่เยว่หานฝากฝังให้ตระกูลหลิ่วดูแลเริ่มดำเนินการอย่างเต็มตัว แม้หลี่หรงหรงจะมีฐานะเป็นฮูหยินน้อย แต่ภาระงานในมือก็ล้นจนแทบหยิบหย่งไม่ทัน อีกทั้งนางยังเริ่มตั้งครรภ์
แม้หลิ่วจื้อหย่วนจะเริ่มทำดีกับนางมากขึ้น แต่คนในตระกูลหลิ่วก็เริ่มแสดงท่าทีไม่พอใจที่นางแอบส่งเงินกลับไปยังอำเภอฮัวซีให้มารดาอยู่บ่อยครั้ง ยิ่งนางเบิกเงินจากบัญชีส่วนกลางบ่อยเข้า ผู้ดูแลร้านอวี้และบรรดาหลงจู๊ในร้านต่างก็มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์
หลี่หรงหรงเองก็ไม่มีเงินเก็บส่วนตัว ส่วนหลิ่วจื้อหย่วนก็เป็นบุรุษที่พึ่งพาไม่ได้ นางประคับประคองสถานการณ์มาได้ครึ่ง
