งเขาเบิกกว้างก่อนจะคุกเข่าลงกับพื้น และเมื่อร่างล้มคว่ำลง ศีรษะก็หลุดกระเด็นกลิ้งไปด้านข้าง
รอยตัดนั้นเรียบกริบ อาวุโสสองตายไปทั้งที่ดวงตายังเบิกค้าง เขาคงไม่อยากเชื่อว่าตนเองจะถูกบั่นคอขาดได้เพียงดาบเดียว
อาวุโสสามและอาวุโสสี่เห็นภาพอันน่าสยดสยองตรงหน้าก็พลันหยุดดิ้นรนทันที
ทว่าถังซีฟานไม่คิดจะให้โอกาสพวกเขาสักนิดเดียว
ก่อนที่เมิ่งฉีฮ่วนหรือหลี่เยว่หานจะทันได้ห้ามปราม ถังซีฟานก็ตวัดกระบี่สังหารคนทั้งสองส่งไปสู่ปรโลกในพริบตา
“พวกมันคิดจะจัดการกับจงเจิ้งอวี่และพี่ชายของข้า ข้าไม่อาจละเว้น” หลังจากสังหารคนเสร็จแล้ว ถังซีฟานคล้ายเพิ่งรู้สึกตัวว่ามีคนอื่นอยู่ด้วย นางจึงหันไปทางหลี่เยว่หานและเอ่ยอธิบายเบา ๆ
หลี่เยว่หานรับฟังด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย นางได้แต่พยักหน้าเงียบ ๆ
เดิมทีนางคิดจะไว้ชีวิตอาวุโสทั้งสาม แต่ในเมื่อถังซีฟานยืนกรานจะสังหาร นางก็ไม่อาจพูดสิ่งใดได้
เพราะคนที่พวกมันวางแผนจะทำร้ายคือจงเจิ้งอวี่
นางคิดในใจว่า หากพวกมันวางแผนจะทำร้ายเมิ่งฉีฮ่วน นางเองก็คงจะยอมเสี่ยงเปิดเผยพลังจิตเพื่อสังหารพวกมันทิ้งเช่นกัน
เมื่อเอาใจเขามาใส่ใจเรา การกระทำของถังซีฟานจึงนับว่าสมเหตุสมผลแล้ว
อาวุโสใหญ่เรียกคนมาจัดการทำความสะอาดที่เกิดเหตุ อาวุโสห้าปลีกตัวไปสนทนากับเมิ่งฉีฮ่วน ส่วนหลี่เยว่หานก็นั่งดื่มชาเป็นเพื่อนถังซีฟานที่ศาลา
“นานแล้วที่ข้าไม่ได้รู้สึกสะใจเช่นนี้” ถังซีฟานเอ่ยขึ้นกะทันห
