บทที่ 523 ทำบุญกุศลเพื่อน้องสาว
ถังซีฟานพยายามเค้นสมองนึกทบทวนอยู่นาน แต่ไม่ว่าจะอย่างไรนางก็ไม่สามารถนึกชื่อสำนักของตนเองออกได้เลย
ทว่าเรื่องนี้ก็พอจะเข้าใจได้ เพราะถังซีฟานไม่เหมือนกับถังตงฝาน นางถูกกักขังอยู่ในแดนราชันไร้เทียมทานในสภาพที่เป็นม้ามานานหลายปี ความทรงจำในอดีตเลือนรางไปตามกาลเวลาก็ถือเป็นเรื่องปกติ
แต่สำหรับถังตงฝานแล้ว ความรู้สึกในยามนี้ช่างยากจะบรรยาย
เขาไม่รู้ว่าควรจะเรียกอีกฝ่ายว่าน้องสาว หรือน้องชายดี…
“เจ้าจำแม้แต่ชื่อสำนักไม่ได้ แล้วเจ้าจะรู้ได้อย่างไรว่าคนที่จัดการบรรพชนเหยี่ยวดำในตอนนั้นคือพี่ชายหรือคนในสำนักของเจ้ากันแน่!” หลี่เยว่หานตัดสินใจวางมือจากสิ่งที่ทำอยู่ แล้วเริ่มช่วยฟื้นความทรงจำให้ถังซีฟาน
“แต่… แต่ข้าจำเครื่องแบบของสำนักได้แม่นยำนะ!” ถังซีฟานเอ่ยด้วยดวงตาที่คลอไปด้วยหยาดน้ำตา ใบหน้าเต็มไปด้วยความอัดอั้นตันใจ แต่กระนั้นน้ำเสียงก็ยังคงหนักแน่น
“ตอนนั้นเพื่อจะช่วยเจ้า ข้ากับ… สหายเก่าของเจ้า ได้เปลี่ยนไปสวมชุดศิษย์สำนักจางอันเพื่อแฝงตัวเข้าไปในรังของบรรพชนเหยี่ยวดำ จนสามารถสยบมันลงได้” ถังตงฝานรีบก้าวออกมาอธิบาย
“แต่ข้าจำได้ว่าคนในสำนักเป็นคนช่วยล้างแค้นให้ข้า…” ถังซีฟานยังคงไม่ค่อยมีความรู้สึกที่ดีนักต่อชายที่จู่ ๆ ก็มาอ้างว่าเป็นพี่ชายของตน ทั้งยังคอยเรียกเขาว่าน้องสาวไม่หยุด
“หลังจากเจ้าถูกจับไปไม่ถึงยี่สิบปี สำนักของเจ้าก็ถูกกวาดล้างจนสิ้นซากแ
