ล้ว” ถังตงฝานเอ่ยด้วยน้ำเสียงสลดใจ “ฝีมือของบรรพชนเหยี่ยวดำนั่นแหละ เพราะเหตุนี้พวกข้าถึงมีโอกาสแฝงตัวเข้าไปจนพบมัน และส่งมันไปยังมิติต่างภพได้”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ถังซีฟานก็พลันเงียบงันไป
หลี่เยว่หานตบไหล่นางเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “ตอนที่ข้าค้นหาความทรงจำของเจ้า ข้าเห็นภาพพี่ชายของเจ้า หรือก็คือท่านถังตงฝานผู้นี้ เป็นคนโยนบรรพชนเหยี่ยวดำเข้าไปในแดนราชันไร้เทียมทานจริง ๆ ตอนนั้นเจ้ายังอยู่ในร่างม้า สติสัมปชัญญะแยกแยะสิ่งต่าง ๆ ได้ไม่ชัดเจน ย่อมเป็นเรื่องธรรมดาที่จะจำสับสน”
“แต่… แต่ข้า…” ถังซีฟานอยากจะแย้งว่าตนเป็นบุรุษมิใช่สตรี
ทว่าเขากลับเงียบเสียงลงอีกครั้ง
ไม่นานนัก ใบหน้าของถังซีฟานก็พลันซีดเผือด เหงื่อกาฬไหลซึมเต็มหน้าผาก เขาเริ่มกุมศีรษะแล้วลงไปนอนดิ้นทุรนทุรายบนพื้นด้วยความเจ็บปวด
ถังตงฝานตกใจแทบสิ้นสติ พยายามจะเข้าไปช่วยปลอบโยน แต่ถูกหลี่เยว่หานห้ามไว้ “เขาน่าจะกำลังจดจำเรื่องราวในอดีตได้ หากเข้าไปขัดจังหวะในตอนนี้อาจเกิดอันตรายได้”
ในยามที่หลี่เยว่หานค้นหาความทรงจำของถังซีฟานก่อนหน้านี้ นางมิได้สนใจเรื่องเพศสภาพของเขาแม้แต่น้อย เพียงแต่มุ่งเน้นไปที่การค้นหาวิธีฝึกจิตสัมผัสเท่านั้น ส่วนถังตงฝานนั้นฝึกฝนสายพละกำลังภายนอก มิได้มีวิชาอาคมสูงส่ง การที่เขามีชีวิตอยู่มาได้จนถึงป่านนี้ล้วนอาศัยการบ่มเพาะพลังปราณที่แข็งแกร่งค้ำจุนไว้
อีกทั้งอายุขัยของถังตงฝานก็ร่วงโรยลงทุกที การที่เข
