ีพรสวรรค์ที่สุดของสำนักจางอัน นางบำเพ็ญวิถีไร้รักจึงลืมเลือนเรื่องราวทางโลกไปจนสิ้น ต่อมาเมื่อนางถูกขังในมิติต่างภพและข้าหานางไม่พบ ข้าจึงไปบีบคั้นเอาความจริงจากบรรพชนเหยี่ยวดำที่ขังนางไว้ มันบอกว่าบนของวิเศษที่ใช้กักขังมิตินั้นมีประทับวิญญาณชาติก่อนของน้องสาวข้าอยู่ ซึ่งชาติก่อนของซีฟาน… เคยเป็นบุรุษมาก่อน”
ได้ยินถึงตรงนี้ เมิ่งฉีฮ่วนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ลอบระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก
ถังซีฟานเป็นสตรีอย่างนั้นหรือ?
หากมีใครมาบอกเขาตั้งแต่แรก เขาคงไม่มีวันเชื่อเด็ดขาด
ยามที่ได้พบคนผู้นี้ครั้งแรก เขาเพียงรู้สึกว่ากิริยาท่าทางของอีกฝ่ายช่างดูเด็กน้อยน่าขัน ทั้งยังดูโง่เขลาเบาปัญญา ไร้ซึ่งเล่ห์เหลี่ยมเพทุบาย จนยากจะจินตนาการได้ว่าคนเช่นนี้มีชีวิตรอดมาได้อย่างไรในยุคสมัยแห่งการบำเพ็ญเซียน
ทว่าหากบอกว่าเป็นสตรี ทั้งยังบำเพ็ญวิถีไร้รัก เรื่องราวทุกอย่างดูจะสมเหตุสมผลขึ้นมาทันที
“ท่านแม่ทัพถัง ท่านจับตัวถังซีฟานกลับมา มิใช่เพื่อ…” เพาะกู่หุ่นเชิดหรอกหรือ? เมิ่งฉีฮ่วนถามค้างไว้เพียงเท่านั้น มิได้กล่าวจนจบประโยค
“จับนางกลับมา เดิมทีก็เพื่อบีบบังคับเอาเคล็ดวิชาการฝึกจิตสัมผัส เพื่อนำไปสร้างกองทัพหุ่นเชิดให้กับฮ่องเต้หลิงอวิ๋นแห่งแคว้นตงฮั่น” ถังตงฝานมิได้ปิดบังความจริง
“แต่ช่างน่าเสียดายที่น้องสาวของข้ายามนี้กลายเป็นบุรุษไปเสียแล้ว นางจำอะไรเกี่ยวกับข้าไม่ได้เลยแม้แต่น้อย และไม่ปริปากเรื่องวิ