ธีฝึกจิตสัมผัสแม้แต่คำเดียว นางจึงถูกคุมขังไว้บนเกาะมาตลอด”
“วันนี้ท่านเจ้าเกาะมาพบพวกเราด้วยจุดประสงค์ใดเจ้าคะ?” หลี่เยว่หานเอ่ยถาม
“ข้าได้ยินว่าพวกเจ้าคิดจะทำลายเกาะถงเซิง ข้าจึงมาที่นี่ แม้เกาะถงเซิงจะไม่ใช่สถานที่ที่ดีนัก แต่หลายปีมานี้ก็ได้ส่งมอบยอดฝีมือให้กับแคว้นตงฮั่นไปไม่น้อย ข้าเห็นด้วยกับสิ่งที่พวกเจ้าพูด แต่เกาะถงเซิงจำเป็นต้องดำรงอยู่ มิเช่นนั้นในอนาคตแคว้นตงฮั่นจะอ่อนแอลงอย่างรวดเร็ว เมื่อถึงเวลานั้น บรรดาแคว้นน้อยใหญ่ที่จ้องทำลายย่อมจะเป็นอันตรายต่อแคว้นตงฮั่น”
“ท่านเป็นแม่ทัพแห่งราชวงศ์ชาง เหตุใดจึงห่วงใยแคว้นตงฮั่นถึงเพียงนี้เจ้าคะ?”
“ราชวงศ์ชางล่มสลายไปเมื่อห้าร้อยปีก่อนแล้ว อีกทั้งปฐมจักรพรรดิแห่งแคว้นตงฮั่นยามนั้นคือน้องเขยของข้า พระองค์ทรงรักษาตำแหน่งมเหสีเอกไว้ให้น้องสาวข้าเพียงผู้เดียวตลอดพระชนม์ชีพ ข้ามิอาจไม่คำนึงถึงบุญคุณในส่วนนี้ได้”
ภายในห้องพักเรือพลันตกอยู่ในความเงียบงันที่แสนประหลาด
เมิ่งฉีฮ่วนและหลี่เยว่หานต่างต้องใช้เวลาเพื่อทำความเข้าใจกับเรื่องที่ถังซีฟานเป็นสตรี
ส่วนผู้อาวุโสใหญ่และผู้อาวุโสห้าก็คาดไม่ถึงว่า เจ้าเกาะของพวกตนจะเป็นเฒ่าทารกพันปีที่มีอายุถึงห้าร้อยปีเช่นนี้
ถังตงฝานมีชีวิตรอดมาได้อย่างไร อีกทั้งช่วงเวลาระหว่างราชวงศ์ชางล่มสลายกับแคว้นตงฮั่นนั้นห่างกันถึงสองร้อยปี แล้วเรื่องสามีของถังซีฟานที่เขาพูดถึงนั้นเป็นมาอย่างไรกันแน่
แต่เรื่อง