บทที่ 519 เจ้าคิดจะทำลายเกาะถงเซิงให้สิ้นซาก!
ในเมื่อเมิ่งฉีฮ่วนเอ่ยปากมาถึงขั้นนี้ ผู้อาวุโสห้าก็ตระหนักได้ว่าการเจรจาในครั้งนี้คงไม่ง่ายเสียแล้ว เดิมทีเขายังพยายามวางท่าทีเป็นอาจารย์ผู้สูงส่ง แต่ยามนี้กลับต้องตีหน้าเคร่งขรึมด้วยความขุ่นเคือง
“เสี่ยวเมิ่ง เจ้าควรจะรู้ดีว่าหากเรื่องของเกาะถงเซิงแพร่งพรายออกไป ย่อมไม่เป็นผลดีต่อบ้านเมืองและราษฎรเลยสักนิด!” ผู้อาวุโสห้าเริ่มเข้าสู่ประเด็นสำคัญอย่างจริงจัง ซึ่งเมิ่งฉีฮ่วนเองก็รู้สึกพอใจที่อีกฝ่ายเลิกอ้อมค้อม
“อีกทั้งแคว้นเหลี่ยหลานก็มิได้สยบยอมด้วยความจริงใจ เรื่องนี้เจ้าเองก็คงรู้แจ้งอยู่แก่ใจ!”
“ในฐานะที่เป็นหน่วยงานข่าวกรอง องครักษ์ลับ และหน่วยงานรักษาความลับที่ใหญ่ที่สุดของแคว้นตงฮั่น สิ่งที่ผู้อาวุโสห้าควรจะกังวลมากกว่าก็คือ หากเกาะถงเซิงถูกทำลายลง ฮ่องเต้แห่งตงฮั่นจะมีปฏิกิริยาอย่างไร” เมิ่งฉีฮ่วนเอ่ยตอบอย่างไม่รีบร้อน
“อีกทั้งเรื่องที่เกาะถงเซิงลักพาตัวเด็กน้อยจากชาวบ้านมาตลอดหลายปีที่ผ่านมานั้น…”
คำพูดที่เหลือมิต้องเอ่ยออกมาให้ชัดแจ้ง ผู้อาวุโสห้าก็ย่อมเข้าใจดี
หากราษฎรรู้ความจริงว่า ตลอดหลายปีที่เด็ก ๆ หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยจนทางการไม่สามารถสืบหาคำตอบได้ และต้องป้ายความผิดไปให้พวกโจรลักเด็กนั้น แท้จริงแล้วเป็นฝีมือของใคร ผลลัพธ์ย่อมเกินจะคาดเดา
ความจริงคือภายใต้อิทธิพลของเกาะถงเซิง พวกโจรลักเด็กทั่วไปแทบจะหมดสิ้นไปแล้ว แต่รา
