ซึ่งไออุ่นแม้เพียงนิด!!
ตลอดสามวันสามคืนในค่ายกลสมุทรโดยไม่ได้พักผ่อน ประสาทสัมผัสของทั้งคู่ย่อมเสื่อมถอยลงไปบ้าง หลี่เยว่หานยังดีที่นางมีพลังจิต แต่เมิ่งฉีฮ่วนเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา
สามวันสามคืนมานี้เขาไม่เพียงไม่ได้หลับนอน แต่ยังต้องคอยปกป้องหลี่เยว่หาน แม้จะมีหว่านอู้เซิงคอยฟื้นฟูกำลัง แต่ก็ยังสูญเสียพลังไปมหาศาล
ด้วยเหตุนี้ ทั้งคู่จึงไม่ได้สังเกตเห็นรอยโหว่ขนาดใหญ่ของค่ายกลสมุทรในทันที
โชคดีที่ทั้งสองคนมีไหวพริบว่องไว จึงตระหนักถึงความเจ้าเล่ห์ของค่ายกลสมุทรได้ทันควัน ดังนั้นเชือกที่ถูกโยนลงมาจากเรือใหญ่ ทั้งคู่จึงไม่ยอมยื่นมือไปรับ
“ท่านอ๋อง ท่านอ๋องเป็นอะไรไปขอรับ! รีบคว้าเชือกเร็วเข้า พวกเราต้องรีบหลบหนีก่อนที่คนจากเกาะถงเซิงจะตามมาทันนะขอรับ!” ทหารที่โยนเชือกเห็นทั้งคู่ไม่ยอมรับเชือก ก็เริ่มแสดงอาการร้อนรนออกมาทันที
