ก็นำเอาหว่านอู้เซิงสองหยดออกมาจากแดนราชันไร้เทียมทานอย่างไร้ร่องรอย นางใช้พลังจิตห่อหุ้มหยดน้ำหนึ่งหยดแล้วแอบดีดเข้าไปในตัวเมิ่งฉีฮ่วนอย่างเงียบเชียบ
หว่านอู้เซิง… กำเนิดสรรพสิ่ง สยบสรรพสิ่ง ไม่ว่าพิษจะร้ายกาจเพียงใด หรือกู่จะน่ากลัวแค่ไหน เมื่ออยู่ต่อหน้าการข่มขวัญตามธรรมชาติของหว่านอู้เซิงย่อมไร้ผลโดยสิ้นเชิง
หลี่เยว่หานเคยเสียท่าให้แก่หนอนกู่มาก่อน เมื่อรู้ว่าคนเหล่านี้มาจากหนานเจียง นางจึงระวังตัวมากเป็นพิเศษ
“แปลกพิกล…” คนที่ถูกเรียกว่าผู้ปกครองถ้ำส่งเสียงด้วยความประหลาดใจ “คนคู่นี้มีบางอย่างผิดปกติ เหตุใดกู่ชะตาชีวิตของข้าถึงไม่กล้าเข้าใกล้!”
เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่เยว่หานก็ลืมตาขึ้นทันที และได้สบตากับผู้ที่เรียกตนเองว่าผู้ปกครองถ้ำซึ่งกำลังมีสีหน้ามึนงงอยู่อย่างพอดี
“เจ้ายังไม่สลบ!” ผู้ปกครองถ้ำตกใจสุดขีด มีคนรีบขยับตัวหวังจะส่งสัญญาณแจ้งเตือนทันที แต่น่าเสียดายที่หลี่เยว่หานว่องไวกว่า
พลังจิตอันกล้าแกร่งถูกซัดออกไป ชายที่กำลังจะส่งสัญญาณถูกโจมตีที่สมองจนล้มฟุบลงไปกองกับพื้นทันที เมิ่งฉีฮ่วนอาศัยจังหวะที่สถานการณ์กำลังชุลมุนหลุดจากเชือกที่มัดไว้ได้อย่างง่ายดาย เขาพุ่งตัวขึ้นและกดร่างผู้ปกครองถ้ำลงกับพื้นภายในไม่กี่กระบวนท่า
“อยากส่งสัญญาณหรือ? ส่งเลยสิ… แต่จำไว้ว่าเมื่อสัญญาณถูกส่งออกไป ผู้ปกครองถ้ำของพวกเจ้าก็ต้องตายตกตามกันไป!”
ชายอีกคนที่เตรียมจะส่งสัญญาณชะงักมือที่กำลังจ
