บทที่ 504 อย่างไรเขาก็เป็นบุรุษผู้หนึ่งนะ
การหายตัวไปของถังซีฟานนั้นเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน กว่าหลี่เยว่หานจะสะสางธุระในมือเสร็จสิ้น เขาก็หายตัวไปได้สองวันแล้ว
จะโทษว่านางไม่ใส่ใจก็คงไม่ได้ เพราะถังซีฟานนั้นขยาดเมิ่งฉีฮ่วนเข้ากระดูกดำ หลังจากรู้ว่าหลี่เยว่หานคือยอดดวงใจของเมิ่งฉีฮ่วน ทุกครั้งที่ถังซีฟานนึกถึงตอนที่ตนเองเคยคิดจะฆ่านางในแดนราชันไร้เทียมทาน เขาก็จะรู้สึกหวาดผวาขึ้นมาทันที
ดังนั้นหากไม่จำเป็นเขาก็จะไม่เสนอหน้ามาให้หลี่เยว่หานเห็นบ่อยนัก หากวันไหนอยากจะมาพูดคุยเรื่องของแปลกใหม่ที่เพิ่งไปเจอมา เขาก็จะเลือกมาในยามที่เมิ่งฉีฮ่วนติดธุระและไม่ได้อยู่กับนางเท่านั้น
อย่างไรเสีย ยุคสมัยนี้ก็มีสิ่งรื่นรมย์น่าสนใจมากกว่ายุคของเขาไม่รู้ตั้งเท่าไหร่
ทว่าไม่รู้เพราะเหตุใด หลังจากออกจากแดนราชันไร้เทียมทาน ตบะของถังซีฟานก็พลันสูญสิ้นไป หลี่เยว่หานสันนิษฐานว่าอาจเป็นเพราะกฎเกณฑ์ของโลกใบนี้กดข่มเอาไว้ แต่ถังซีฟานกลับไม่ได้กังวลใจนัก เดิมทีตบะของเขาก็ไม่ได้สูงส่งอะไรนักหนา เสียไปก็เสียไปเถอะ
อย่างไรเสียเขาก็มีชีวิตอยู่มานานปี ผ่านการสู้รบมานับครั้งไม่ถ้วน โดยเฉพาะช่วงที่อยู่ในแดนราชันไร้เทียมทานที่ต้องขับเคี่ยวกับบรรพชนเหยี่ยวดำอยู่เป็นนาน การเอาชีวิตรอดจากเงื้อมมือของตัวประหลาดโสโครกอย่างบรรพชนเหยี่ยวดำมาได้นั้น ย่อมพิสูจน์ได้ว่าถังซีฟานเองก็มีวิชาเอาตัวรอดไม่ธรรมดา
แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น เ