บทที่ 503 ฟื้นคืนสติ
นี่มิใช่เพียงการเอาชนะยอดนักรบทั้งหมดของเหลียวปี้เลี่ยตง แต่นี่มันคือการกวาดล้างทั้งแคว้นด้วยตัวคนเดียวชัด ๆ!
องค์หญิงสิบสามไม่มีทางคาดคิดเลยว่า ชายที่นางมุ่งหมายจะแต่งงานด้วยจะกลายเป็นผู้ที่ทำลายล้างเผ่าพันธุ์ของตนเอง ยามนี้นางรู้สึกเจ็บปวดราวกับมีมีดนับพันเล่มกรีดลงที่กลางใจและนึกเสียใจภายหลัง หากไม่ใช่เพราะนางดึงดันที่จะแต่งกับเมิ่งฉีฮ่วน ก็คงไม่นำพาหายนะครั้งใหญ่มาสู่ตระกูลฮาลี่เช่นนี้!
แต่จะโทษใครได้เล่า ในเมื่อเมิ่งฉีฮ่วนก็บอกไว้อย่างชัดเจนตั้งแต่ต้นแล้วว่าในใจของเขาไม่มีที่ว่างไว้ให้ใครอีกนอกจากพระชายา เป็นนางเองที่ดื้อรั้นและบีบคั้นเขาไม่หยุดหย่อน เดิมทีเมิ่งฉีฮ่วนเพียงต้องการช่วยชีวิตพระชายาของเขา แต่นางกลับโลภมากและคิดใช้จุดนี้เพื่อแสวงหาผลประโยชน์ให้ตัวเองมากขึ้น!
เมื่อคิดได้เช่นนั้น น้ำตาขององค์หญิงสิบสามก็ไหลพรากราวกับทำนบแตก
นางเสียใจแล้ว นางรู้ซึ้งถึงความผิดแล้ว แต่มันก็สายเกินไปเสียทุกอย่าง!
กระบวนการยึดครองวังหลวงของเหลียวปี้เลี่ยตงนั้นช่างเรียบง่ายและโหดเหี้ยม กว่าที่ทุกคนจะทันรู้ตัว คนในตระกูลฮาลี่ทั้งหมด รวมถึงโฉวฮองเฮาและญาติฝ่ายแม่ของนาง ต่างก็ถูกจับมัดเอาไว้อย่างแน่นหนา
เมิ่งฉีฮ่วนเดินไปแก้เชือกให้ฝานเอ๋อร์ด้วยตนเอง ก่อนจะพานางเดินขึ้นไปยังแท่นประทับอันสูงส่งและประกาศก้องต่อหน้าฝูงชน
“สตรีนางนี้คือองค์หญิงใหญ่แห่งเหลียวปี้เลี่ยตงของพวกเจ้