ู่บ้าง คงเพราะอาศัยอยู่ในแดนราชันไร้เทียมทานที่ไร้ผู้คนมานานหลายร้อยปี ต่อให้ในอดีตจะมีบุญคุณความแค้นกับถังซีฝานมาก่อน แต่มันคงเลือนรางไปตามกาลเวลาที่ขัดเกลามานานเนิ่น
และการปรากฏตัวของเธอก็ทำให้พวกเขาทั้งสองมองเห็นความหวังที่จะได้ออกไปจากที่นี่ ถังซีฝานที่หัวอ่อนและขาดความรอบคอบจึงถูกบรรพชนเหยี่ยวดำใช้คำว่า ‘ร่วมมือ’ มาบังหน้าเพื่อหลอกใช้ได้อย่างง่ายดาย
ดูท่าแล้ว… ทั้งคู่ก็ไม่ใช่คนดีด้วยกันทั้งนั้น
อาศัยแสงจันทร์ที่สาดส่อง หลี่เยว่หานจ้องมองทั้งคู่จนเต็มตาครู่หนึ่ง ก่อนจะขยับความนึกคิด สะกดรอยกลับไปยังเขตเรือนพักลี้ภัยอย่างไร้ร่องรอย
ยามนี้ยังฆ่าพวกเขาทั้งสองไม่ได้ บรรพชนเหยี่ยวดำและถังซีฝานต้องรู้วิธีออกไปจากแดนราชันไร้เทียมทานแน่ ตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าใครจะอึดกว่ากัน
พวกเจ้าคิดว่าข้าไม่กล้าฆ่ามนุษย์ที่กลายร่างเป็นสัตว์ป่าในที่แห่งนี้อย่างนั้นหรือ?
เรื่องนั้นง่ายนิดเดียว ขอเพียงหลี่เยว่หานตั้งใจเสียหน่อย มีหรือที่เธอจะแยกไม่ออกระหว่าง ‘สัตว์ป่าแปลง’ กับ ‘สัตว์ป่าจริง’
ในเมื่อเธอคือผู้ปกครองสูงสุดของแดนราชันไร้เทียมทาน ทุกสิ่งอย่างในมิตินี้ล้วนอยู่ในอำนาจการตัดสินใจของเธอเพียงผู้เดียว
แม้จะเข้าใจสถานการณ์ดีแล้ว แต่ก่อนจะหลับไป หลี่เยว่หานยังคงวางอาคมป้องกันไว้ชั้นหนึ่ง แต่นี่ไม่ใช่กำแพงป้องกันภัย มันคืออาคมแจ้งเตือน เพราะม้าอย่างถังซีฝานที่แอบย่องออกไปอย่างลับ ๆ ย่อมต้องแอบย่องกลั
