รเล่า! ไหนว่ากลัวจะพลั้งมือฆ่าคนกลายร่างอย่างไรเล่า! แล้วนี่มันสถานการณ์อะไรกัน! เหตุใดเธอถึงเริ่มกินเนื้อขึ้นมาเสียได้!
หากหลี่เยว่หานเปลี่ยนใจเช่นนี้ แผนการที่เขาตกลงไว้กับบรรพชนเหยี่ยวดำจะยังดำเนินต่อไปได้หรือไม่…
ถังซีฝานสับสนวุ่นวายไปหมด เขาแทบไม่กล้าคิดต่อ
เขามองดูหลี่เยว่หานก่อกองไฟอย่างชำนาญ หยิบเครื่องเทศง่าย ๆ ออกมาจากเรือนพักลี้ภัย แล้วนำกระต่ายขึ้นย่างบนไฟจนน้ำมันไหลเยิ้มส่งเสียงฉ่า ๆ ในที่สุดถังซีฝานก็รวบรวมความกล้าเดินเข้าไปหา
“นั่น… เจ้าเคยบอกว่าไม่บริโภคสัตว์ป่าที่นี่เพราะเกรงจะเป็นคนกลายร่างไม่ใช่หรือ?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่เยว่หานก็หันกลับมามองหน้าม้าตัวนั้นด้วยแววตาไร้เดียงสา “ใช่ แต่ข้าไม่ได้กินเนื้อมานานเกินไปแล้วจนทนไม่ไหว
ข้าไม่เหมือนกับพวกเจ้าที่เป็นคนในสำนักบำเพ็ญเซียน ข้าไม่มีประสบการณ์ในการละเว้นธัญญาหารหรอกนะ ไม่ได้กินเนื้อมานานขนาดนี้ ข้าแทบจะทนต่อไปไม่ไหวแล้ว พอดีเข้าป่าไปเจอรังกระต่ายพวกนี้เข้า ข้าเลยคิดว่าถ้าพวกมันเป็นคนกลายร่างจริง กระต่ายคงไม่อายุยืนขนาดนี้หรอก เลยจับมาถลกหนังเสียเลย”
พูดจบ เธอก็หันกลับไปจดจ่อกับการย่างกระต่ายต่อ แถมยังลอบกลืนน้ำลาย ดูท่าทางจะอยากกินเนื้ออย่างจริงจัง
ถังซีฝานตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว!
นั่นสิ! คนที่กลายร่างเป็นสัตว์จะมีอายุขัยยืนยาว ดังนั้นพวกที่กลายร่างมักจะเป็นสัตว์ป่าขนาดใหญ่หรือม้าป่า ส่วนสัตว์เล็ก ๆ อย่างกร
