บทที่ 481 พันธสัญญาโลหิตแล้วอย่างไร เลิศเลอนักหรือไง… ก็เลิศเลอเลยสิ!
เรื่องที่ได้รับรู้นี้ไม่ใช่ข่าวดีสำหรับหลี่เยว่หานเลยแม้แต่น้อย
แต่มันกลับช่วยอธิบายเหตุผลได้อย่างประหลาด ว่าเหตุใดในช่วงปลายปีที่ผ่านมา ยามที่เมิ่งฉีฮ่วนแสดงท่าทีดุดันแข็งกร้าวในราชสำนัก ฮ่องเต้หลิงอวิ๋นจึงไม่ได้ตำหนิเขามากมายนัก บางทีอาจเป็นเพราะในยามที่ฝ่ายหนึ่งอ่อนกำลังลง อีกฝ่ายกลับกล้าแกร่งขึ้น ฮ่องเต้จึงมักจะคล้อยตามความเห็นของเมิ่งฉีฮ่วนไปโดยไม่รู้ตัว…
แต่นี่มันดูเหนือธรรมชาติเกินไปแล้ว!
“เจ้าไม่เชื่ออย่างนั้นหรือ?” บรรพชนเหยี่ยวดำผู้อาวุโสผ่านโลกมามาก เมื่อเห็นหลี่เยว่หานมีสีหน้าลังเลก็คาดเดาความคิดของเธอได้ทันที “เจ้าลองคิดทบทวนดูให้ดี ว่าในช่วงไม่กี่เดือนก่อนที่เจ้าจะถูกบังคับให้เข้ามาในมิติย่อยนี้ สามีของเจ้ากระทำการสิ่งใดราบรื่นเกินไปหรือไม่”
หลี่เยว่หานมองบรรพชนเหยี่ยวดำด้วยแววตาซับซ้อน ก่อนจะเอ่ยปากอย่างยากลำบาก “เช่นนั้น หากนำสื่อกลางกลับคืนไป กลิ่นอายแห่งจอมจักรพรรดิจะกลับคืนสู่ที่เดิมหรือไม่?” แม้จะเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อ แต่เมื่อหวนนึกดูแล้ว ช่วงก่อนปีใหม่นั้น ไม่ว่าเมิ่งฉีฮ่วนจะทำสิ่งใดก็ดูจะประสบความสำเร็จไปเสียหมดจริง ๆ
มิเช่นนั้น ลำพังแค่การตบแต่งหญิงหม้ายจากตระกูลเฉินมาเป็นชายารอง จะสามารถทำให้ตระกูลเฉินยอมสวามิภักดิ์ได้อย่างไร…
นั่นคือตระกูลใหญ่ที่สืบทอดมานับร้อยปี เป็นขุนนางผู้ร่วมก่อตั้
