ขึ้นมาเสียก่อน แล้วจึงค่อยปล่อยให้มันสูญสลายไป”
หลี่เยว่หานมองท่าทางของเขาพลางลอบใคร่ครวญว่าสิ่งที่ถังซีฝานพูดเป็นความจริงหรือไม่
หากเป็นความจริง นางก็อดถามตัวเองไม่ได้ว่า นางจะสามารถฆ่าคนเพื่อให้ตนเองได้ออกไปจากแดนราชันไร้เทียมทานได้จริงหรือ?
และหากเป็นเรื่องเท็จ เหตุผลที่ถังซีฝานชักจูงให้นางทำเช่นนี้คืออะไร?
แม้ในใจจะยังสงสัยคำพูดของเขา แต่สิ่งที่ทำให้หลี่เยว่หานกังวลมากกว่าคือการที่นางจะลงมือฆ่าคนได้ลงหรือไม่ ตั้งแต่วันที่ได้เห็นซากจิ้งจอก นางก็สัมผัสได้ว่าตนเองเริ่มมีสายใยเชื่อมต่อกับโลกภายนอกเพิ่มขึ้นทีละนิด
ยกตัวอย่างเช่น… รอยเข็มที่ปรากฏขึ้นบนข้อมืออย่างไร้สาเหตุ และรอยคล้ำที่แผ่กระจายรอบรอยเข็มนั้น ซึ่งดูคล้ายกับรอยจ้ำเลือดของผู้ตาย
นี่คือเหตุผลที่ทำให้นางลังเล
นางไม่อาจฆ่าคนเพื่อแลกกับชีวิตของตนเองได้ แต่ขณะเดียวกันนางก็รู้ดีว่ารอยตำหนินั้นหมายถึงอะไร
หากร่างกายของนางในโลกภายนอกไร้ซึ่งสัญญาณชีพแล้ว นางไม่อยากจะจินตนาการเลยว่า เมิ่งฉีฮ่วน จะเป็นอย่างไร ในตอนแรกที่นางยังกินอิ่มนอนหลับอยู่ในแดนราชันไร้เทียมทานได้อย่างสบายใจ นั่นเป็นเพราะนางเชื่อมั่นในตัวเมิ่งฉีฮ่วนอย่างเต็มเปี่ยม นางเชื่อว่าเขาต้องช่วยนางได้ และต้องช่วยได้แน่ ๆ
ทว่ารอยจ้ำเลือดบนมือนั้นกลับคอยเตือนสติว่า เมิ่งฉีฮ่วนไม่ใช่ผู้วิเศษที่ทำได้ทุกอย่าง ในโลกนี้ยังมีเรื่องที่เขาไม่อาจฝืนกระทำได้… และมีความเป็นไปได้ว่า
