ลี่เยว่หานมองม้าตัวนั้นด้วยสายตาเย็นชา เพียงแค่นางส่งกระแสจิต เสียงของถังซีฝานก็ดังออกมาทันที “เจ้าจะสุ่มสี่สุ่มห้าไปกระตุ้นพวกมันไม่ได้นะ! หลายปีมานี้มีพวกจอมมารที่ถูกขังอยู่ในแดนราชันไร้เทียมทานตั้งเท่าไหร่ หากเจ้าไปปลุกพวกมันขึ้นมา ไม่แน่ว่าพวกมันอาจจะจับข้ากิน… เอ๊ะ?”
ม้าสีแดงพุทราถึงกับอึ้งไป “เจ้า… เจ้า…”
“ที่แท้ที่เจ้าไม่ให้ข้าไป เพราะกลัวจะถูกจับกินอย่างนั้นหรือ?” หลี่เยว่หานกอดอก พลางมองม้าตัวนั้นด้วยสายตาเย็นเยียบ
“ไม่ใช่… ข้าหมายความว่า… ยามนี้ข้าเป็นม้านะ…” ถังซีฝานพยายามอธิบายอย่างยากลำบาก “หาก… หากเจ้าพาสัตว์ร้ายกลับมาด้วย… ข้าก็ต้องถูกกินแน่ ๆ…”
