จะเป็นเพราะทรงถูกวางกู่นั่นแหละ ถึงแม้ข้าจะไม่รู้ว่าพระองค์ทรงถอนกู่ออกได้อย่างไร หรือทำไมถึงยังเก็บนางเอาไว้ แต่ต้องยอมรับว่าสิ่งที่เจ้าเดานั้นถูกต้องมาก”
เมื่อได้ยินคำบอกเล่าจากปากเมิ่งฉีฮ่วน เจียงหมิงก็รู้สึกว่าโลกใบนี้ช่างอยู่ยากขึ้นทุกที “สรุปว่าเรื่องพวกนี้ไม่ใช่ความลับสำหรับท่านเลยงั้นหรือ? แล้วทำไมท่านถึงไม่เปิดโปงนางให้เร็วกว่านี้เล่า? อีกอย่าง ถ้าท่านรู้ว่าชุยกุ้ยเฟยเป็นสตรีที่ใช้กู่ได้ ตอนที่คุมตัวนางไปส่งที่กรมราชทัณฑ์ ทำไมท่านถึงวางใจพาฮูหยินไปด้วย?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น แววตาของเมิ่งฉีฮ่วนก็หม่นแสงลง “ครั้งนั้น… เป็นความโอหังของข้าเอง ชุยกุ้ยเฟยถูกฮ่องเต้หลิงอวิ๋นวางยาพิษทำลายวิชากู่ในร่างไปนานแล้ว ข้าจึงคิดว่านางไม่มีความสามารถพอจะวางกู่ใครได้อีก แต่กลับลืมไปว่าจงเจิ้งเซวียนนั้นนางเป็นคนสั่งสอนมากับมือ เรื่องที่นางลงมือเองไม่ได้ ก็ย่อมยืมมือคนอื่นทำให้ได้เช่นกัน”
“เช่นนั้น… สตรีผู้นั้น ก็คือเทพธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งสิบสองถ้ำอย่างนั้นหรือ?” เจียงหมิงเอ่ยข้อสันนิษฐานที่อาจหาญยิ่งกว่าเดิม
เมิ่งฉีฮ่วนพยักหน้ายอมรับโดยไม่ปิดบัง “นอกจากเทพธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งสิบสองถ้ำแล้ว ข้าก็นึกไม่ออกว่าจะมีใครที่อยากให้หนานเจียงรุกรานแคว้นตงฮั่นได้มากขนาดนี้ อีกทั้งสายข่าวก็ระบุว่าเทพธิดาศักดิ์สิทธิ์มีอายุไล่เลี่ยกับชุยกุ้ยเฟย และเดิมทีตระกูลชุยก็มีถิ่นฐานบรรพบุรุษอยู่ที่เขตแดนทางใต้อยู่แล