ว้ที่หัวเตียงแล้วถอนหายใจยาวพลางโอบกอดร่างอันเย็นเฉียบของนางไว้ แล้วดับตะเกียงลง
สิ่งที่เขาไม่ทันได้เห็นคือ ยามที่แสงไฟดับลง ลัญจกรหยกกลับเปล่งแสงเรืองรองออกมาวูบหนึ่ง ส่วนบาดแผลที่ข้อมือของหลี่เยว่หานที่เคยลุกลามกลับหยุดนิ่ง แถมยังดูเหมือนจะหดเล็กลงไปอีกไม่กี่มิลลิเมตรด้วยซ้ำ
ในคืนนั้น เจียงหมิงดึงดันจะเบียดนอนบนเตียงเดียวกับเฮ่อเจิ้งเทียนให้ได้ จนเฮ่อเจิ้งเทียนด่าเปิงอย่างเหลืออด ถึงกระนั้นเจียงหมิงก็ยังไม่ยอมไปไหน จนเฮ่อเจิ้งเทียนเริ่มจะรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาเสียเอง
เจียงหมิงคนนี้… ก็มีลูกมีเมียแล้วไม่ใช่หรือไงกัน?!
