่างมาก
“อืม…” ขณะที่เมิ่งฉีฮ่วนบังคับรถม้าจนเกิดความสั่นสะเทือน เฮ่อเจิ้งเทียนที่นั่งพิงรถม้าหลับอยู่ก็ตัวเอียงจนล้มลงมาซบที่อกของเจียงหมิง ก่อนจะตื่นขึ้นมาแบบงัวเงีย “พี่เจียง?”
“หืม?” เจียงหมิงดึงสติกลับมาแล้วก้มลงมองเฮ่อเจิ้งเทียน
“ท่านคิดอะไรอยู่ถึงได้เหม่อลอยปานนั้น” เฮ่อเจิ้งเทียนลุกขึ้นมานั่งตัวตรงพลางเกาหัวและหาวหวอด “สีหน้าของท่านซีดเซียวราวกับคนตาย”
สิ้นคำพูดของเฮ่อเจิ้งเทียน สมองของเจียงหมิงก็พลันเกิดแสงสว่างวาบขึ้นมาทันที!
ใช่แล้ว! คนที่ฝึกวิชากู่โดยทั่วไปมักจะมีสีหน้าท่าทางที่ดูไม่ดีนัก! เหตุใดเขาถึงนึกเรื่องสำคัญเพียงนี้ไม่ออกกันนะ!
