บทที่ 471 ผลงานของถังหนานฝาน
เมิ่งฉีฮ่วนมั่นใจว่าโอกาสที่รถม้าของหงอวี้และหงซิ่วจะเดินทางมาสมทบกับเขานั้นมีน้อยยิ่งนัก ดังนั้นหลังจากผ่านพ้นไปเพียงหนึ่งคืน เขาก็ตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาด
นั่นคือมุ่งหน้าไปยังเหลียวปี้เลี่ยตงต่อไป
และการปรากฏตัวของเมิ่งฉีฮ่วนในครั้งนี้ ได้สร้างแรงสั่นสะเทือนขนานใหญ่ให้แก่เมืองเทียนซิงอู่เหอ สมาคมการค้าไห่หรงเฟิงที่เคยรุ่งเรืองและเป็นที่นิยม กลับเริ่มแตกคอและแยกตัวกันอย่างเงียบ ๆ หลังจากที่เขาเรียกประชุมผู้คนนับร้อยเพียงครั้งเดียว เพียงเวลาแค่สองสามวัน สมาคมที่ยิ่งใหญ่ก็ล่มสลายลงจนไม่เหลือซาก
เหล่าพรรคพวกต่างแบ่งเขตปกครองกันใหม่ พร้อมให้คำมั่นว่าจะมอบการคุ้มครองอย่างดีที่สุดแก่ร้านค้าที่ยอมจ่ายค่าคุ้มครอง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ หากมีการร้องเรียนย่อมได้รับการสะสาง และเพราะมีเมิ่งฉีฮ่วนคอยคุมเชิงอยู่ ค่าคุ้มครองในครั้งนี้จึงถูกกำหนดไว้ต่ำมาก
เหล่านักค้าขายนั้นย่อมเชี่ยวชาญเรื่องการคำนวณ เมื่อบวกลบคูณหารดูแล้วพบว่าการจ่ายค่าคุ้มครองนั้นคุ้มค่ากว่าการเข้าร่วมสมาคมไห่หรงเฟิงเสียอีก สมาคมจึงแตกกระจายไปคนละทิศละทางโดยไม่มีผู้ใดลังเลใจเลยสักนิด
เมิ่งฉีฮ่วนพำนักอยู่ที่เมืองเทียนซิงอู่เหอต่ออีกสามวัน เพื่อกว้านซื้อผลงานของถังหนานฝานในตลาดมืดมาเป็นจำนวนมาก จนกระทั่งคืนวันที่สี่ เขาจึงลอบเดินทางออกจากเมืองหลักอย่างเงียบเชียบ
รถม้ายังคงเป็นคันเดิม ทว่า
