กตเห็น
“ท่านเก้า! ท่านเก้ามาแล้ว!” ใครบางคนตะโกนร้องขึ้นมา ทำให้คนเหล่านั้นได้สติและหันไปมองบุรุษในชุดดำที่ยืนอยู่บนเวที
ท่านเก้ามักจะสวมชุดสีดำสนิทเสมอ แม้แต่เวลาเดินทางก็ใช้เกี้ยวสีดำ ว่ากันว่าท่านเก้ามักจะสวมหน้ากากสีดำปิดบังใบหน้าไว้ตลอดเวลา
สีดำจึงกลายเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของท่านเก้า จนคนในเมืองเทียนซิงอู่เหอน้อยนักที่จะกล้าสวมใส่สีนี้ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
เมิ่งฉีฮ่วนยืนนิ่งสงบอยู่ตรงนั้น แม้แต่เฮ่อเจิ้งเทียนเขาก็ยังสั่งให้ไปคุ้มครองหลี่เยว่หาน
ทว่าแม้จะมีเพียงตัวคนเดียว แต่ก็ไม่มีใครกล้าดูแคลน เพราะเมื่อครั้งที่ ‘บรรพบุรุษ’ ผู้นี้อาละวาดคลุ้มคลั่งขึ้นมาในอดีต เมืองเทียนซิงอู่เหอก็แทบจะกลายเป็นสุสาน เพราะผู้คนต้องล้มตายไปกว่าครึ่งเมือง…
“ข้าได้ยินมาว่า…” เมิ่งฉีฮ่วนเริ่มเอ่ยปากช้า ๆ หลังจากที่ฝูงชนข้างล่างเริ่มเงียบเสียงลง “สมาคมการค้าไห่หรงเฟิงออกเงินกวาดล้างพรรคต่าง ๆ งั้นหรือ?”
แม้จะรู้ดีว่าเมิ่งฉีฮ่วนพุ่งเป้ามาที่สมาคมการค้าไห่หรงเฟิง แต่ทันทีที่เขาเอ่ยปาก บรรดาผู้คนข้างล่างหลายคนถึงกับก้มหน้าขยำหมัดแน่นด้วยความสั่นเทา ไม่กล้าปริปากพูดสิ่งใด
“ถึงแม้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา พรรคพวกต่าง ๆ จะรีดไถเงินทองจากพวกพ่อค้าไปไม่น้อย” เมิ่งฉีฮ่วนเอ่ยต่อ “แต่หากไร้ซึ่งการคุ้มครองจากพรรคใหญ่ ๆ เหล่านั้น พวกเจ้าที่เป็นพ่อค้าวานิชจะเอาตัวรอดในเมืองเทียนซิงอู่เหอได้อย่างไร”
สิ้นคำพูดนั้น ไม่มีใ
