นึกถึงสายตาที่จ้องมองนางจนเกือบสัมผัสได้ก่อนหน้านี้ การจะเดาเรื่องนี้ก็คงไม่ยากเกินไปนัก
เมิ่งฉีฮ่วนเคยบอกว่า เขามีสิทธิ์เข้าออกพื้นที่แห่งนี้แต่กลับไม่ได้รับการยอมรับจากมิติ ทว่ามิตินี้กลับยอมรับหลี่เยว่หานเป็นนายโดยตรง นั่นพิสูจน์ว่าก่อนหน้านี้แดนราชันไร้เทียมทานอยู่ในสภาวะไร้เจ้าของ ดังนั้นสิ่งที่ถังซีฟานบอกว่ามิตินี้เป็นของเขา ย่อมเป็นการโกหกทั้งเพ
เพราะก่อนที่หลี่เยว่หานจะย้อนอดีตมา ลัญจกรหยกได้ถูกส่งต่อในฐานะสมบัติของแคว้นตงฮั่นมานานเกือบสามร้อยปีแล้ว ถังซีฟานรู้เพียงแค่ว่าทุก ๆ ห้าร้อยปีที่เปลี่ยนภาชนะรองรับจะทำให้มิติและเวลาบิดเบี้ยว
เขาจึงทึกทักไปเองว่าสาเหตุที่หลี่เยว่หานข้ามภพมาได้เป็นเพราะการเปลี่ยนภาชนะ นั่นยิ่งเป็นหลักฐานมัดตัวว่าถังซีฟานเองก็ไม่รู้ว่าตนเองติดอยู่ในมิตินี้นานเท่าไหร่แล้ว
ส่วนเรื่องที่เขาอ้างว่ากำจัดจิตสำนึกที่เพิ่งก่อตัวขึ้นมาได้นั้น คาดว่าคงพูดเพื่อข่มขวัญให้นางเกรงใจเท่านั้นแหละ เพราะดูยังไงถังซีฟานก็ดูไม่ค่อยฉลาดจริง ๆ…
“เอ่อ ข้าขอถามคำถามที่อาจจะละลาบละล้วงสักหน่อยนะเจ้าคะ เหตุใดท่านถึงต้องมาหลับใหลอยู่ในแดนราชันไร้เทียมทานแห่งนี้? แล้วแดนราชันไร้เทียมทานคือสิ่งที่ดำรงอยู่อย่างไรกันแน่?” น้ำเสียงของหลี่เยว่หานเจือไปด้วยความเลื่อมใสและความรู้สึกยอมจำนนอย่างบอกไม่ถูก อีกทั้งคำพูดคำจายังดูระมัดระวังตัวอย่างยิ่ง
ถังซีฟานชอบท่าทีของนางในตอนนี้มาก เขาจึ
