งไม่ได้ปิดบังอะไร เพราะอย่างไรเสียเขาก็ใกล้จะฟื้นฟูพลังกลับมาได้แล้ว “แดนราชันไร้เทียมทาน ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าเป็นโลกขนาดเล็กที่มีอำนาจเหนือทุกสรรพสิ่งในใต้หล้า ที่นี่ เจ้าไม่มีสิทธิ์ขัดคำสั่งของเปิ่นจั้ว และไม่อาจต้านทานพลังที่กำลังจะเปลี่ยนเจ้าให้กลายเป็นสัตว์ร้ายได้
เปิ่นจั้วมีอำนาจการปกครองเบ็ดเสร็จในมิตินี้ ส่วนเรื่องหลับใหลน่ะหรือ เปิ่นจั้ว… เอ่อ เพราะอุบัติเหตุเล็กน้อยน่ะ ข้าเลยต้องเข้ามาพักผ่อนฟื้นฟูร่างกายในนี้” พูดจบเขาก็ถอนหายใจออกมาอย่างยาวเหยียด “ชั่วพริบตาเดียว ไม่รู้ว่าวันเวลาผ่านไปนานเท่าใดแล้ว!”
ถังซีฟานยังพอมีสมองอยู่บ้างจึงหยุดคำพูดสำคัญไว้ได้ทันเวลา แต่ท่าทางทอดถอนใจราวกับผู้ผ่านโลกมามากนั่น ดูจะจงใจแสดงงิ้วเกินจำเป็นไปเสียหน่อย
แต่นั่นก็เพียงพอแล้วสำหรับหลี่เยว่หาน
ถังซีฟานไม่มีทางเป็นเจ้าของเดิมของมิตินี้แน่ เขาน่าจะเป็นมนุษย์ที่กลายสภาพเป็นสัตว์ป่าและกำลังวิวัฒนาการย้อนกลับ การที่เขาบรรยายถึงอำนาจปกครองของแดนราชันไร้เทียมทานได้เห็นภาพชัดขนาดนี้ พิสูจน์ว่าเขาเคยสัมผัสพลังนั้นมากับตัว และในมิตินี้ คนที่จะสัมผัสพลังนั้นได้ชัดเจนที่สุด ก็มีเพียงมนุษย์ที่กลายเป็นสัตว์ป่าเท่านั้น
ก่อนหน้านี้หลี่เยว่หานไม่ค่อยอยากเข้ามาในมิตินี้ เพราะทุกครั้งที่เข้ามา นางจะมีความรู้สึกรุ่มร้อนอย่างประหลาดต่อดินแดนแห่งนี้ ตอนนั้นนางยังไม่รู้เรื่องอำนาจปกครอง จึงไม่รู้ว่าความรู้สึกพลุ
