บทที่ 460 ความหวาดกลัวภายใต้เงามืด
ทั้งสองคนต่างคาดเดากันไปต่าง ๆ นา ๆ อยู่พักใหญ่ แต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่า เมิ่งฉีฮ่วนไปสร้างชื่อเสียงอันโด่งดังในนาม ‘ท่านเก้าบรรพบุรุษ’ ไว้ที่เมืองเทียนซิงอู่เหอตั้งแต่เมื่อไหร่ แค่ดูจากท่าทีของคนพรรคหมาป่าเหมันต์ที่มีต่อเมิ่งฉีฮ่วน
ซึ่งจะเรียกว่าความเคารพก็พูดได้ไม่เต็มปากนัก แต่กลับดูเหมือนความยำเกรงปนความหวาดกลัวเสียมากกว่า ก็พอจะรู้แล้วว่าชื่อนี้มีอิทธิพลมากเพียงใด
ถึงแม้เมืองเทียนซิงอู่เหอจะเป็นเขตอิทธิพลนอกกฎหมายที่ไม่มีใครกล้าก้าวก่าย แต่สายลับจากแคว้นต่าง ที่ถูกส่งเข้ามาแฝงตัวก็มีไม่น้อย เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่มีข่าวคราวเล็ดลอดออกไปบ้าง
ต่อให้เฮ่อเจิ้งเทียนจะไม่มีโอกาสได้ใกล้ชิดกับกลุ่มผู้กุมอำนาจ แต่เจียงหมิงนั้นเป็นคนสนิทข้างกายของจงเจิ้งเซวียนเชียวนะ! ด้วยอำนาจที่แผ่ขยายกว้างขวางของตระกูลเฉิน เป็นไปได้อย่างไรที่จะไม่เคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามนี้เลยแม้แต่นิดเดียว?
ทั้งคู่หารือกันอยู่นานก็ยังไม่ได้ข้อสรุป จึงตัดสินใจเปลี่ยนหัวข้อสนทนาแทน
นั่นคือ… เหตุใดเมิ่งฉีฮ่วนถึงต้องใช้วิธีที่เหี้ยมโหดและนองเลือดเช่นนั้นสังหารสมาชิกพรรคหมาป่าเหมันต์ที่ข้างรถม้า
“นายก็นะ ตอนนั้นฉือหลินเจียงอยู่ที่ไหน! อยู่ข้างรถม้านะนั่น!” เฮ่อเจิ้งเทียนรู้สึกว่าเจียงหมิงช่างไม่ฉลาดเอาเสียเลย “พอท่านอ๋องใช้สนับมือจัดการไปได้สองคน เจ้านั่นก็กระโจนขึ้นรถม้าทันที ในรถม้
