บทที่ 445 ห่วงใยราษฎร คำนึงถึงใต้หล้า
ณ การประชุมขุนนางยามเช้า
เมิ่งฉีฮ่วนผู้ซึ่งหลายวันที่ผ่านมามักจะใช้ฝีปากกล้าโจมตีผู้อื่นไม่ยอมลดละ กลับสงบเสงี่ยมอย่างผิดคาดในวันนี้ แม้แต่ยามที่มีขุนนางบางคนจงใจหยิบยกเรื่องการลงทัณฑ์จงเจิ้งเซวียนขึ้นมา เขาก็ยังวางเฉยประหนึ่งว่าเรื่องทั้งหมดมิได้เกี่ยวข้องกับตนเองเลยแม้แต่น้อย
เมื่อต้องเผชิญกับกลุ่มคนที่เรียกร้องให้จัดการจงเจิ้งเซวียน จงเจิ้งเสียนมักจะยกข้ออ้างว่าหลักฐานทั้งหมดพุ่งเป้าไปที่บุตรอนุของตระกูลเฉินเพียงผู้เดียว และพยายามขัดขวางการเอาผิดจงเจิ้งเซวียนมาโดยตลอด
ฮ่องเต้หลิงอวิ๋นลอบสังเกตท่าทีของเมิ่งฉีฮ่วนและจงเจิ้งอวี่อยู่เงียบ ๆ ทว่าทั้งคู่ต่างสงบนิ่งและดูไม่ใคร่อยากจะเอ่ยปากพูดสิ่งใด ทำให้ในพระทัยของพระองค์เริ่มเกิดความระแวงสงสัย
จนกระทั่งขุนนางจากกรมคลังเป็นฝ่ายหยิบยกเหตุการณ์เสบียงขาดแคลนครั้งนี้ขึ้นมาทูล…
“ฝ่าบาท ข้าตรวจสอบแล้วพบว่า เมื่อหลายเดือนก่อน ฮั่นหรงฟูเหริน อดีตพระชายาฉีอ๋อง ได้ส่งคนไปกว้านซื้อเสบียงอาหารเป็นจำนวนมหาศาลและนำไปเก็บไว้ในที่ลับตา และก็เป็นเพราะการกระทำของฮั่นหรงฟูเหรินนี่เองที่ส่งผลให้เกิดสภาวะขาดแคลนเสบียงขึ้นในเมืองหลวง”
หานโฮ่วกวง เสนาบดีกรมคลังเอ่ยรายงาน พลางปรายตาไปมองเมิ่งฉีฮ่วนครู่หนึ่ง “ข้ามิกล้าคิดเลยว่า เหตุใดฮั่นหรงฟูเหรินจึงต้องกักตุนเสบียงมากมายถึงเพียงนั้น”
หานโฮ่วกวงเคยเป็นที่ปรึกษาของตระกูลเ
