านยังส่งคนไปนิมนต์พระเถระชั้นผู้ใหญ่มาสวดพระพุทธมนต์ให้
ในช่วงเวลานี้เอง เสบียงอาหาร น้ำมัน และเกลือตามร้านค้าของทางการเริ่มขาดแคลน ชาวบ้านจำนวนมากที่ซื้อหาของกินของใช้ไม่ได้เริ่มก่อจลาจลบุกพังร้านค้าขุนนาง คนของหลี่เยว่หานมาสอบถามหลายครั้งว่าควรเริ่มนำเสบียงออกมาขายได้หรือยัง แต่นางก็ยังสั่งให้ระงับไว้ก่อน
ยังไม่ถึงเวลา…
นางมิใช่คนใจดำอำมหิต แต่ตอนนี้เป็นเพียงการขาดแคลนในวงแคบ ต่อให้ร้านค้าทางการถูกพัง ราชสำนักก็ยังไม่ขยับตัวแรงนัก ต้องรอให้ผลกระทบจากการขาดแคลนขยายวงกว้างจนวุ่นวายเสียก่อน ถึงตอนนั้นย่อมมีคนมาอ้อนวอนขอให้หลงจู๊อวี้และคนอื่นๆ เปิดคลังระบายเสบียงเอง
ตามแผนการของหลี่เยว่หาน เมื่อการขาดแคลนเสบียงแผ่ลามไปถึงครึ่งหนึ่งของเขตที่อยู่อาศัยของชาวบ้านสามัญ คดีของจงเจิ้งซวนที่ยืดเยื้อมานานก็น่าจะได้ข้อสรุปเสียที
——ฮ่องเต้หลิงอวิ๋นย่อมทราบดีว่าหลี่เยว่หานคือผู้อยู่เบื้องหลังการกว้านซื้อเสบียงในช่วงแรก แต่สิ่งที่พระองค์ไม่ทรงทราบก็คือความสัมพันธ์ระหว่างนางกับเมิ่งฉีฮ่วนนั้นร้าวฉานจริงหรือไม่ เพราะลำพังผู้หญิงตัวคนเดียวจะกระทำการใหญ่ขนาดนี้ได้ย่อมเป็นเรื่องยาก
ยิ่งไปกว่านั้น เบื้องหลังของหลี่เยว่หานยังมีจวนกั๋วกงคอยหนุนหลัง หากฮ่องเต้หลิงอวิ๋นต้องการรักษาความสงบของบ้านเมือง ตาชั่งในพระทัยย่อมต้องเอนเอียงมาทางเมิ่งฉีฮ่วนอย่างเลี่ยงไม่ได้ ไม่ว่าจะมีแผนการใดซ่อนอยู่ พระองค์คงไม่อาจท
