หากเมิ่งฉีฮ่วนได้ขึ้นครองราชย์ ด้วยฐานะที่นางเป็นลูกพี่ลูกน้องกับหลี่เยว่หาน อย่างน้อยนางก็น่าจะได้ตำแหน่งสนมมาครองบ้าง
แต่เพราะนางไม่รู้จักนิสัยใจคอของเมิ่งฉีฮ่วนเลย แม้ในใจจะแอบดูถูกหลี่เยว่หานว่าเป็นเพียงแม่นางชาวบ้าน แต่ก็ยังอยากหยั่งเชิงดูว่าชายผู้นั้นชอบพอสิ่งใด
สุภาษิตว่าไว้ ‘เตรียมตัวดีย่อมไร้กังวล’
“พี่หญิงหลัน” หลี่เยว่หานมองเห็นความคิดตื้น ๆ ของนางจนทะลุปรุโปร่ง “ฉีอ๋องมีความสัมพันธ์ที่ไม่สู้ดีกับจวนกั๋วกงเพราะข้า ต่อให้ในอนาคตเขาจะได้ขึ้นครองบัลลังก์จริง เขาก็คงไม่อยากรับสตรีจากจวนกั๋วกงเข้าสู่ตำหนักหลังของเขาหรอก”
ดังนั้น… เลิกเพ้อฝันเสียเถิด
อวี๋หลันไม่คิดว่าหลี่เยว่หานจะพูดตรงไปตรงมาขนาดนี้ สีหน้าของนางพลันเปลี่ยนเป็นปั้นยากทันที นางคว้าตี้เป้าแล้วสะบัดหน้าเดินจากไป
หลี่เยว่หานมองตามหลังนางพลางถอนใจเบา ๆ
เห็นทีนางคงต้องหาโอกาสบอกฟางจื่อหลันเสียหน่อยว่า อวี๋หลันคนนี้มักใหญ่ใฝ่สูงเพียงใด
อย่างไรเสียนางก็เป็นเพียงบุตรสาวบุญธรรมของจวนกั๋วกง หากนางมีความทะเยอทะยานเกินตัว จวนกั๋วกงอาจจะพลอยเดือดร้อนไปด้วย
พอนึกถึงตรงนี้ นางก็ก้มลงโยกเปลลูก ๆ เมื่อเห็นใบหน้ายามหลับอันแสนสงบของสองพี่น้อง นางก็คลี่ยิ้มออกมาด้วยความสุข
อากาศยามค่ำคืนในเมืองหลวงยิ่งทวีความหนาวเหน็บ หลี่เยว่หานจึงตัดสินใจไม่ออกจากห้องไปไหน หงซิ่วและหงอวี้ช่วยกันจัดเตรียมเตียงนอนที่นุ่มสบายในห้องอบอุ่นให้นาง
หลัง
