คนงานต่างต้อนรับการกลับมาของหลี่ต้าเฉิงอย่างอบอุ่น เดิมทีเจ้าของร่างเดิมเป็นคนขยันทำงาน ไม่ชอบหาเรื่องใส่ตัว ทุกคนจึงมีความรู้สึกที่ดีต่อเขาเป็นทุนเดิม เมื่อรู้ว่าตอนเขาป่วยหนักเมียดันขอหย่าไปแต่งงานใหม่ ทุกคนก็ยิ่งสงสารและมองเขาด้วยสายตาเห็นใจ
หัวหน้าคนงานถึงขั้นจ่ายค่าแรงวันแรกเพิ่มให้เขาอีกไม่กี่เหรียญ บอกว่าให้เอาไปซื้อสุรามาดื่มแก้หนาว หลี่ต้าเฉิงไม่ได้อธิบายอะไร เขาเพียงยิ้มรับด้วยความยินดี
ยิ่งเข้าสู่ฤดูหนาวลึกเท่าไร หิมะก็ยิ่งตกหนักขึ้นเท่านั้น ผู้คนต่างโจษจันกันว่าหิมะปีนี้ช่างประหลาดนัก ไม่เพียงแต่ตกเร็วเท่านั้น แต่ตั้งแต่หิมะแรกโปรยปรายลงมาก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพักเลย
หลี่เยว่หานยืนอยู่ที่หน้าประตูเรือน มองดูเกล็ดหิมะที่ร่วงหล่นลงมาดั่งขนนกยูง ในใจอดไม่ได้ที่จะคิดถึงเมิ่งฉีฮ่วน
นับตั้งแต่จงเจิ้งเสียนเริ่มออกหน้าช่วยจงเจิ้งเซวียนพ้นผิดในราชสำนัก หลี่เยว่หานก็ได้ยินข่าวคราวของเมิ่งฉีฮ่วนผ่านทางอวี๋เจ๋อฟางทุกวัน
เมิ่งฉีฮ่วนย่อมยืนกรานที่จะเอาผิดจงเจิ้งเซวียนให้ได้ แต่จงเจิ้งเสียนกลับไปหาหลักฐานมาจากที่ไหนไม่รู้ กลายเป็นว่าห้องลับใต้ดินของหอหรูอี้เป็นฝีมือของพ่อบ้านประจำจวนจงเจิ้งเซวียน ส่วนเรื่องการคบค้ากับแคว้นเหลี่ยหลานก็โยนความผิดไปให้เจียงหมิง
เรื่องพ่อบ้านในจวน เมิ่งฉีฮ่วนอาจทำอะไรไม่ได้มากนัก แต่เขาเร่งให้คนไปรับตัวเจียงหมิงมาจากทางตะวันตกเฉียงเหนือข้ามคืน เพื่อมาเป็นพ
