บทที่ 426 งานเลี้ยงฉลองครบเดือน
จี้ซินเยว่เป็นสตรีที่ฉลาด นางย่อมรู้ดีว่าเหตุใดก่อนหน้านี้เมิ่งฉีฮ่วนถึงได้รังเกียจเดียดฉันท์นางนัก แต่จู่ ๆ กลับเปลี่ยนใจรับนางเข้าจวนมาจากตระกูลเฉิน หากบอกว่าเบื้องหลังเรื่องนี้ไม่มีผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้อง นางไม่มีวันเชื่อเด็ดขาด
นางใช้ชีวิตอยู่ในตระกูลเฉินมานานหลายปี ย่อมรู้ซึ้งดีว่าตระกูลเฉินมีสิ่งใดครอบครองไว้บ้าง
นางถึงขั้นรู้ความลับที่ว่า กองกำลังทหารส่วนตัวสองแสนนายที่อยู่ในความดูแลของจงเจิ้งเซวียนนั้น แท้จริงแล้วล้วนเป็นทหารของตระกูลเฉินทั้งสิ้น จงเจิ้งเซวียนเป็นเพียงหุ่นเชิดของตระกูลเฉินเท่านั้น หากวันใดตระกูลเฉินเปลี่ยนใจเพียงชั่วพลิกฝ่ามือ จงเจิ้งเซวียนย่อมไม่เหลืออะไรเลย
เดิมทีจี้ซินเยว่คิดว่าชาตินี้ตนเองคงต้องเน่าตายอยู่ในคฤหาสน์ตระกูลเฉิน จึงไม่เคยคิดจะขัดขืน อย่างไรเสียตระกูลเฉินก็เป็นขุนนางคุณูปการผู้ร่วมก่อตั้งแคว้นตงฮั่น แม้ทายาทสายตรงจะเหลือเพียงเฉินเสวี่ยหนิงที่เป็นบุตรสาวคนเดียว แต่รากเหง้าของตระกูลเฉินนั้นกว้างขวางใหญ่โต ขอเพียงจี้ซินเยว่สงบเสงี่ยมเจียมตัว ทำหน้าที่ฮูหยินตระกูลเฉินบังหน้าให้ดี การจะอยู่อย่างมั่งคั่งไปชั่วชีวิตก็มิใช่เรื่องยาก
ทว่านางรู้ดีว่าคนตระกูลเฉินไม่มีวันพอใจเพียงแค่ตำแหน่งขุนนางผู้มั่งคั่ง พวกเขามีความทะยานอยากอันยิ่งใหญ่ และต้องการเป็นตระกูลที่สามารถกุมอำนาจชี้เป็นชี้ตายอยู่เบื้องหลังฮ่องเต้ได้
ยามนี
