ทเก่าและใหม่ดำรงตำแหน่งซ้อนทับกัน ขอฝ่าบาทโปรดตัดสินใจด้วย”
ฮ่องเต้หลิงอวิ๋นที่เดิมทีคิดจะเลิกประชุมเช้า เมื่อได้ฟังคำของใต้เท้าชิวก็โกรธจนแทบจะทนไม่ไหว “ข้ามิได้บอกไปแล้วหรือ ว่าให้พี่น้องสองคนไปตกลงกันเองว่าใครจะเหมาะสม ข้าจะตัดสินใจไปเพื่ออะไร ใต้เท้าชิว เจ้าตั้งใจจะให้ข้าต้องขัดแย้งกับลูก ๆ ของข้าเองอย่างนั้นหรือ”
คำพูดนี้รุนแรงยิ่งนัก แม้ใต้เท้าชิวจะภักดีต่อเจ้านายเก่าเพียงใดก็ไม่กล้าพูดอะไรต่อ
ทว่าจงเจิ้งเสียนที่ยืนมองเหตุการณ์อย่างเย็นชามาตลอดกลับค่อย ๆ เอ่ยขึ้นว่า “กระหม่อมจากเมืองหลวงไปนานปี ยามนี้หลายสิ่งหลายอย่างย่อมไม่เหมือนวันวาน หากเสด็จพ่อตั้งใจจะเลือกใครคนใดคนหนึ่งระหว่างกระหม่อมกับน้องสามให้เป็นรัชทายาท เช่นนั้นก็ควรจะถอดถอนตำแหน่งรัชทายาทของน้องสามออกเสียก่อน”
“ทำเช่นนั้นไม่ได้” ใต้เท้าจงแห่งกรมอาญารีบคัดค้านทันที “รัชทายาทองค์ปัจจุบันทรงมีคุณธรรมอันดีเยี่ยม สร้างความชอบไว้มากมาย ทั้งยังเพิ่งกำราบแคว้นเลี่ยหลานจนต้องล่าถอยไป การจะมาถอดถอนรัชทายาทในยามนี้ องค์ชายใหญ่ต้องการให้แคว้นเลี่ยหลานหัวเราะเยาะแคว้นตงฮั่นของเราว่ากระทำการกลับกลอกไร้เหตุผลอย่างนั้นหรือ”
