่างใจเย็น “ยามที่ภรรยาของเจ้าคลอด เด็กคนนี้ถูกมองว่าเป็นทารกที่สิ้นใจในครรภ์และถูกนำไปฝังที่หลังเขา คนของข้าลอบติดตามไปและช่วยอุ้มเด็กกลับมา เจ้าก็รู้อยู่แล้ว ในเมื่อข้ายอมมอบลัญจกรหยกให้เจ้า ย่อมต้องมีวิธีสั่งการมัน ข้าได้นำน้ำพุจิตวิญญาณในลัญจกรหยกมาป้อนให้เด็กคนนี้ดื่ม นางถึงได้รอดชีวิตกลับมาได้”
เมื่อได้ยินดังนั้น เมิ่งฉีฮ่วนจึงถอนหายใจยาวพลางวางลัญจกรหยกที่พกติดตัวไว้ลงบนโต๊ะ “จงเจิ้งเสียน เจ้าทำให้ข้าประหลาดใจนัก”
