บทที่ 402 อาการตกเลือด
หนึ่งชั่วยามผ่านไป เสียงร้องไห้อันแผ่วเบาพลันดังขึ้นเป็นสัญญาณของบุตรชาย จากนั้นไม่นานเสียงร้องไห้ครั้งที่สองก็ดังตามมาเป็นบุตรสาว
หลี่เยว่หานให้กำเนิดบุตรแฝดชายหญิงในครรภ์เดียว ซึ่งสำหรับแคว้นตงฮั่นแล้ว ถือเป็นนิมิตหมายอันดียิ่ง
ทว่าช่างน่าเวทนานัก หลี่เยว่หานหมดเรี่ยวแรงจนสลบไสลไปหลังจากคลอดบุตรทั้งสอง ทารกน้อยถูกหมอตำแยอุ้มออกมายังห้องด้านนอกเพื่อให้พระชายามู่ที่เฝ้าคอยมาหนึ่งวันหนึ่งคืนเต็มได้ยลโฉม
ส่วนฮองเฮาที่ทราบข่าวว่าหลี่เยว่หานคลอดก่อนกำหนดกะทันหันก็เสด็จออกจากวังมาในวันนี้เช่นกัน ทั้งสองพระองค์ต่างอุ้มทารกไว้แนบอกพลางยิ้มแย้มด้วยความยินดี
“พระชายา ฮองเฮาเพคะ” หมอกู่สั่งการให้คังโหรวและหมิงจูช่วยผลัดเปลี่ยนอาภรณ์ให้หลี่เยว่หานและพานางไปพักบนเตียงเรียบร้อยแล้ว จึงเดินออกมาทำความเคารพ “ทารกทั้งสองเนื่องจากอยู่ในครรภ์มารดานานเกินไป ร่างกายจึงค่อนข้างอ่อนแอ ยามนี้ไม่อาจต้องลมได้ จำต้องสั่งให้บ่าวรับใช้จุดเตาถ่านเพื่อให้ภายในห้องอบอุ่นและให้อากาศถ่ายเทสะดวกเพคะ”
การคลอดบุตรเดิมทีก็เป็นเรื่องคาวเลือด หลี่เยว่หานให้กำเนิดบุตรในห้องนอน ทว่ากลับถูกย้ายไปพักฟื้นที่ห้องอบอุ่นข้างห้องนอนแทน เมื่อได้รับคำแนะนำจากหมอกู่ คนในจวนขุนพลก็รีบจุดไฟในอุโมงค์ความร้อนใต้พื้นห้องทันที แม้ว่าการจุดไฟในยามนี้จะดูเร็วไปเสียหน่อย แต่ไม่มีสิ่งใดสำคัญไปกว่านายหญิงของพวกเขาอีกแล้
