นเอง”
เมื่อได้ฟังเรื่องทั้งหมด หลี่เยว่หานก็ก้มหน้าลงเล็กน้อย
หากบอกว่าไม่กังวลก็คงเป็นเรื่องโกหก การกระทำของเมิ่งฉีฮ่วนในครั้งนี้ไม่ต่างอะไรกับการบุกเข้าไปในถ้ำเสือ หากคนของแคว้นเสวียนจิ้งมีความเฉลียวฉลาดสักหน่อย ย่อมเป็นเรื่องง่ายที่จะเปิดโปงฐานะของเขา แม้ว่าตอนที่เมิ่งฉีฮ่วนออกจากเมืองหลวง หลี่เยว่หานเตรียมอุปกรณ์แต่งหน้าและแปลงโฉมชุดใหญ่ให้เขาติดตัวไปด้วย แต่การแปลงโฉมอย่างไรก็เป็นเพียงหน้าปลอม ไม่อาจกลายเป็นของจริงได้
ยิ่งไปกว่านั้นเธอยังเคยได้ยินมาว่า องค์ชายรองจงเจิ้งเซวียนเชี่ยวชาญวิชาคุณไสยมนต์ดำ ไม่รู้ว่าน้ำพุวิญญาณในลัญจกรหยกจะสามารถสะกดคุณไสยได้หรือไม่ ไม่เช่นนั้นสถานการณ์ของเมิ่งฉีฮ่วนคงจะอันตรายเกินไปแล้ว
คู่สามีภรรยาผู้สูงศักดิ์เห็นหลี่เยว่หานก้มหน้านิ่งไม่พูดจา ต่างก็คิดว่าเธอกำลังโกรธเงียบ ๆ อยู่
ฮ่องเต้หลิงอวิ๋นรู้สึกกระดากอายที่จะอยู่ต่อ จึงลุกขึ้นเสด็จกลับไป หลังจากนั้นฮองเฮากุมมือหลี่เยว่หานแล้วเริ่มปลอบโยนไม่ให้เธอคิดมาก
แต่หลี่เยว่หานจะห้ามใจไม่ให้คิดมากได้อย่างไร
“พระนาง บอกหม่อมฉันเถอะเพคะ ว่าการไปครั้งนี้ของเมิ่งฉีฮ่วนอันตรายมากใช่หรือไม่?” หลี่เยว่หานถาม
ฮองเฮาได้ยินดังนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย สุดท้ายก็ได้แต่ถอนหายใจแล้วพยักหน้า “อันตรายมากจริง ด้วยเหตุนี้เมื่อวันนี้ซืออี้ ถึงได้พูดเช่นนั้นออกมา แต่ข้าให้สัญญาแก่เจ้าว่า หากเหวินจั๋วพลาดท่าถูกจับที่แค
