บทที่ 398 ชีวิตในวังหลวง
เมิ่งฉีฮ่วนไม่ได้เร่งรัดเอาคำตอบจากเจียงหมิง เขาออกคำสั่งให้กองทัพทั้งหมดพักผ่อนและจัดเตรียมเสบียงอยู่ใกล้กับจุดพักส่งเสบียงเป็นเวลาสองวัน จนกระทั่งเข้าสู่เช้าวันที่สาม เมิ่งฉีฮ่วนปรากฏตัวในชุดยาวสีฟ้าคราม สวมรัดเกล้าหยกประดับผม ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าเจียงหมิง เพียงครู่เดียวเจียงหมิงก็รู้ทันทีว่าเมิ่งฉีฮ่วนต้องการคำตอบเช่นไร
“ผู้น้อยเจียงหมิง ขอนอบน้อมเข้าเฝ้าองค์ชายรอง” เจียงหมิงทรุดกายลงคุกเข่าหนึ่งข้าง วาจาเพียงสั้น ๆ กลับแฝงไว้ด้วยความฮึกเหิมเปี่ยมพลัง ราวกับว่าเจียงหมิงผู้เปี่ยมด้วยปณิธานแรงกล้าในวัยหนุ่มได้หวนกลับคืนมาอีกครั้ง
ชุดสีครามและรัดเกล้าหยก คือเครื่องแต่งกายที่องค์ชายรองจงเจิ้งเซวียนมักสวมใส่เป็นประจำ เมื่อเมิ่งฉีฮ่วนสั่งให้คนคุมตัวจงเจิ้งเซวียนกลับเมืองหลวงไป แล้วตนกลับมาอยู่ในชุดนี้ ไม่ยากที่จะจินตนาการได้ว่าเขามีแผนการใดอยู่
เจียงหมิงติดตามอยู่ข้างกายจงเจิ้งเซวียนมานาน ย่อมรู้ถึงความขัดแย้งระหว่างจงเจิ้งเซวียนกับแคว้นเสวียนจิ้งและแคว้นเหลี่ยหลาน ในเมื่อเมิ่งฉีฮ่วนมอบโอกาสให้เขาได้เลือก เจียงหมิงไม่อยากใช้ชีวิตที่เหลืออย่างไร้ค่าและมืดมนไปตลอดชีวิต!
เขายังมีปณิธานอันยิ่งใหญ่ที่ยังไม่ได้ลงมือทำ และยังปรารถนาจะเห็นความรุ่งโรจน์ของแคว้นตงฮั่นก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด เขาจะละทิ้งโอกาสนี้ไปได้อย่างไร!
“ดูท่าว่าท่านอาจารย์เจียงจะยังมีใจมุ่งมั่นอยู
