เซวียนคงไม่อาจควบคุมกู่ในตัวบุตรชายและภรรยาของเขาได้อีก
ทว่าจงเจิ้งเซวียนกลับบอกเขาว่า มันเปล่าประโยชน์ ไม่ว่าเจียงหมิงจะอยู่หรือตาย กู่ในตัวครอบครัวของเขาก็ยังอยู่ในเงื้อมมือของจงเจิ้งเซวียน หากเขาตาย จงเจิ้งเซวียนก็จะไม่ละเว้นครอบครัวของเขาเช่นกัน
ด้วยเหตุนี้ จากเดิมที่เคยเป็นคนโดดเด่นเฉียบคม เจียงหมิงจึงต้องกลายเป็นคนกะล่อนปลิ้นปล้อนเพื่อปกป้องครอบครัวและคนที่เขาห่วงใยที่สุดในโลกนี้
ทว่าในวันนี้… เมิ่งฉีฮ่วนกลับบอกว่าเขาได้รับอิสรภาพแล้ว ครอบครัวของเขาจะไม่ถูกวิชากู่ควบคุมอีกต่อไป เขาสามารถอยู่ห้วงเวลานี้ได้อย่างเสรี และแสดงความสามารถตามที่หวัง โดยไม่ต้องกังวลว่าจะถูกพรากชีวิตไปเมื่อใด
ทว่า ณ วินาทีนี้ เจียงหมิงกลับรู้สึกอ้างว้างและหลงทาง
ยามที่ค้นพบว่าตนเองข้ามภพมายังยุคสมัยนี้เป็นครั้งแรก เขาเต็มไปด้วยความฮึกเหิมและเลือดรักชาติ มุ่งมั่นจะสร้างเกียรติประวัติอันยิ่งใหญ่
แต่หลังจากผ่านการเคี่ยวกรำและขัดเกลามาหลายปี เขากลับรู้สึกสับสนยิ่งนัก
อิสรภาพหวนคืนมาแล้ว ทว่า… ปณิธานแรกเริ่มนั้น บัดนี้อยู่ที่ใด?
