เทศกาลสำคัญเท่านั้น พลันให้จี้ซินเยว่มีโอกาสทำตัวตามอำเภอใจในจวนเฉิน และเมื่อไม่นานมานี้ เฉินเสวี่ยหนิงได้ปล่อยบรรดาชายบำเรอที่จี้ซินเยว่เลี้ยงไว้ในสวนฉีชุนไปทั้งหมด ทั้งยังสั่งคนส่งมารดาของจี้ซินเยว่ออกจากเมืองหลวงไป
การสะสมเรื่องราวเหล่านี้พลันให้จี้ซินเยว่พลันรู้สึกแค้นเฉินเสวี่ยหนิง จนอยากจะกำจัดให้พ้นทางโดยเร็วที่สุด!
น่าเสียดายที่ตอนนี้ข้างกายนางเหลือเพียงแม่นมที่ภรรยาเอกคนก่อนทิ้งไว้เท่านั้น ส่วนพวกบรรดาสาวใช้ที่ติดตามนางมาเมื่อครั้งออกเรือน หลังจากที่เฉินเหอหยวนล้มป่วยตายก็มักจะถูกจี้ซินเยว่ทุบตี และหลายคนก็ถูกนางทุบตีจนตายคาที่
หากไม่ใช่เพราะแม่นมเป็นผู้ติดตามอยู่ข้างกาย ท่านหญิงสกุลจี้และผู้เป็นแม่นมที่ดูแลจี้ซินเยว่มาตั้งแต่เล็กคงถูกส่งออกไปพร้อมกัน เมื่อตอนที่ท่านหญิงจี้ถูกตีห้าสิบไม้อย่างหนักและส่งออกจากเมืองหลวง
ในจวนเฉินอันกว้างใหญ่ จี้ซินเยว่มีเพียงคนสนิทอยู่ข้างกายเพียงคนเดียวเท่านั้น บัดนี้เมื่อเฉินเสวี่ยหนิงกลับมาที่จวน จี้ซินเยว่จึงยิ่งรู้สึกว่าวันเวลาผ่านไปอย่างไม่สบายใจมากขึ้น
ดังนั้น บนโต๊ะเลี้ยง จี้ซินเยว่จึงตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม จ้องมองหลี่เยว่หานด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังชั่วร้ายอยู่สักครู่ แล้วจึงจ้องมองเฉินเสวี่ยหนิงอีกสักครู่หนึ่ง
บรรดาท่านหญิงที่มาร่วมงานทั้งหมดเห็นท่าทีของนางอยู่ในสายตา ต่างก็พูดในใจว่าหญิงผู้มีพรสวรรค์อันดับหนึ่งในเมืองหล
