ุที่กำลังตั้งครรภ์ กระดูกเอวและขาของหลี่เยว่หานมักจะเจ็บปวดอยู่เสมอ จึงให้นำหมอนหลายใบมาจัดเตรียมไว้บนเตียง วันนี้ที่นางแสดงท่าทีสง่างามอยู่ ณ จวนเฉินเนิ่นนานเพียงนั้น ทำให้อาการปวดเอวของนางกำเริบมานานแล้ว เมื่อกลับถึงเรือนในยามนี้ พอล้มตัวลงบนเตียง แม้ใครมาเรียกก็ไม่ยอมลุกขึ้นเสียด้วยซ้ำ
คังโหรวและหมิงจูก็รู้ว่านางเหนื่อยล้า จึงช่วยหลี่เยว่หานถอดรองเท้า ถุงเท้า เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วจึงค่อยออกจากห้อง ไม่นานหลี่เยว่หานก็หลับไป
ทางด้านนางก็สบายดี แต่จวนเฉินกลับไม่สงบ
จี้ซินเยว่ยืนอยู่กลางโบสถ์บรรพบุรุษที่มีแสงโคมไฟสว่างไสวไปทั่ว เบื้องหน้าของเธอนั่งอยู่คือท่านหัวหน้าตระกูลเฉินและเหล่าผู้อาวุโสทั้งหลาย เหมยอวี่เนียงได้เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในงานเลี้ยงวันนี้ให้บรรดาผู้ชายที่เป็นใหญ่ในตระกูลฟังอย่างละเอียดทุกคำแล้ว
เหตุเพราะตอนนี้เป็นเวลาที่ทุกคนกำลังสอบสวนถามจี้ซินเยว่
จนถึงเวลานี้ จี้ซินเยว่จึงได้ตระหนักรู้อย่างช้า ๆ ว่า ตนเองนั้นสำหรับหลี่เยว่หานแล้ว แม้แต่ขนเส้นเดียวก็ยังดีกว่าตนอีก เพราะอย่างน้อยที่สุด แม้หลี่เยว่หานจะอวดดีเย่อหยิ่งอยู่ในราชธานี ก็ยังไม่มีท่านหัวหน้าตระกูลและเหล่าผู้อาวุโสเหล่านี้ออกมาด่าทอหรือตำหนินางเลย
“ข้ารู้สึกผิดแล้วเจ้าค่ะ” จี้ซินเยว่กัดฟันยอมรับความผิด “ต่อไปนี้ข้าจะควบคุมอารมณ์ของตนเองให้ดี จะรักษากิริยามารยาทของตนให้เหมาะสม รับรองว่าจะไม่พลันให้ตระกูลเฉิน
