บทที่ 384 ยิ่งปรารถนามากเท่าไหร่ ก็ยิ่งหวาดกลัวมากเท่านั้น…
คำพูดของฟางจื่อหลานนั้นตรงไปตรงมา และหลี่เยว่หานเองก็เพิ่งจึงจะสำนึกได้ว่าตนเองคิดมากเกินไป
จวนกั๋วกงเป็นจวนขุนนางที่สืบทอดตำแหน่งกันมา สิ่งเดียวที่จะรักษาสถานะของพวกเขาไว้ได้คือผู้ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์มังกรเท่านั้น ก่อนที่สถานการณ์จะชัดเจน ต่อให้มีองค์ชายได้รับการแต่งตั้งเป็นองค์รัชทายาท จวนกั๋วกงก็จะไม่เลือกข้าง
หนึ่ง เส้นทางการแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาทนั้นอันตราย สถานการณ์เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ไม่มีใครรู้ว่าองค์รัชทายาทวันนี้จะกลายเป็นนักโทษในวันพรุ่งนี้หรือไม่
สอง จวนขุนนางมักเป็นกำลังสำคัญในการสนับสนุนฮ่องเต้องค์ใหม่ เมื่อฮ่องเต้สละราชสมบัติและฮ่องเต้องค์ใหม่ขึ้นครองราชย์ จวนกั๋วกงจะกลายเป็นกำลังหลักของฮ่องเต้องค์ใหม่และเป็นเสาหลักในราชสำนักอย่างน้อยในช่วงระยะเวลาหนึ่ง จนกว่าฮ่องเต้องค์ใหม่จะมั่นคงบนบัลลังก์
นี่คือหน้าที่และความรับผิดชอบของตระกูลขุนนางที่สืบทอดตำแหน่ง เมื่อช่วยเหลือในช่วงต้นรัชสมัยของฮ่องเต้องค์ใหม่ และถอยออกมาอยู่เบื้องหลังหลังจากที่ฮ่องเต้มั่นคงแล้ว จึงจะรักษาความมั่งคั่งรุ่งเรืองของตระกูลไว้ได้
คิดมาถึงตรงนี้ หลี่เยว่หานก็รู้สึกอับอายขึ้นมาเล็กน้อย “ที่แท้ข้าก็คิดผิดไป พอมาคิดดูตอนนี้ จวนกั๋วกงกลับปลอดภัยยิ่งกว่าจวนขุนพลเสียอีก ข้าก็วางใจได้แล้ว ท่านป้า… ข้ากลัวจริง ๆ”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ฟางจื่อหลานก็ร
