บทที่ 374 คุณหนูใหญ่ตระกูลเฉิน
เมื่อจี้ซินเยว่ได้ยินว่ามารดาของนางถูกหลี่เยว่หานจับส่งทางการ ก็เหมือนคนเสียสติไปทั้งร่าง!
นางเตะต่อยกุ้ยเอ้อร์ที่คุกเข่าอยู่หน้าห้องโถง ความโกรธเกรี้ยวทำให้นัยน์ตาของนางแดงก่ำ “เหตุใดเจ้าจึงไม่ห้ามท่านแม่! เจ้าก็รู้ว่าถ้าท่านแม่ไปทำเช่นนี้ ต่อให้สามารถใส่ร้ายหลิ่วเทียนเสียงได้จริง ก็จะทำให้ชื่อเสียงของตัวเองพังพินาศ! แถมยังลากข้าเข้าไปเกี่ยวด้วย! เหตุใดเจ้าจึงไม่ห้ามนาง!”
“คุณหนู ข้าน้อยห้ามแล้ว แต่ท่านหญิงบอกว่า หากไม่สามารถทำเรื่องให้ใหญ่โต ไม่สามารถทำให้หลิ่วเทียนเสียงต้องเดือดร้อน เมื่อกรมคลังตรวจสอบบัญชีเสร็จ กรมอาญาสอบสวนคดีเสร็จ คุณหนูก็จะต้องเคราะห์ร้าย! ถึงแม้ว่าตอนนั้นทั้งสองกรมจะไม่ทำอะไรคุณหนู แต่หลี่เยว่หานก็คงไม่ปล่อยโอกาสที่จะกดดันคุณหนูแน่นอน!” กุ้ยเอ้อร์ยอมให้จี้ซินเยว่เตะต่อย แต่ยังคงพูดแก้ต่างให้ท่านหญิงจี้
“ท่านหญิงบอกว่า มีเพียงการทำให้หลิ่วเทียนเสียงติดกับดักเรื่องลวนลามนางเท่านั้น พวกเราถึงจะมีข้อต่อรองกับหลี่เยว่หาน คุณหนู ท่านหญิงทำเช่นนี้ก็เพื่อท่านนะ!”
กุ้ยเอ้อร์คิดว่าคำพูดของตนจะทำให้จี้ซินเยว่รู้สึกตัว และหาทางพาท่านหญิงจี้ออกจากที่ว่าการ เลิกคิดต่อต้านหลี่เยว่หานและดับความคิดที่หมกมุ่นกับเมิ่งฉีฮ่วน
แต่น่าเสียดายที่นางคิดผิด
“ใครใช้ให้นางทำตัวฉลาดนัก!” จี้ซินเยว่ด่าเสียงดัง “ต่อให้ทั้งสองกรมสืบความจริงออกมาแล้วจะเป็นไร!
