้ว แม้แต่พักค้างคืนที่นี่ก็ยังไม่เคย คงไม่มีปัญหาอะไรหรอกกระมัง!”
เฉินเสวี่ยหนิงถอนหายใจแล้วกล่าว “จะมีปัญหาหรือไม่ ตอนนี้เราไม่ใช่ผู้ตัดสิน แต่เป็นหานหรงฟูเหรินต่างหากที่เป็นผู้ตัดสิน เจ้าก็เพิ่งได้ยินที่กุ้ยเอ้อร์พูดไป แม่ของจี้ซินเยว่ถึงกับชักดาบไปแทงหานหรงฟูเหริน และแม่ลูกทั้งสองก็สร้างปัญหาให้ญาติฝ่ายสามีติดต่อกันสองวัน เจ้าคิดว่าด้วยนิสัยของหานหรงฟูเหรินนางจะยอมเสียเปรียบหรือ?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น อวี้เอ๋อร์เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างหงุดหงิด “ได้ยินว่าในงานเลี้ยงเทศกาลฉีเฉียว หานหรงฟูเหรินบังเอิญเห็นท่านหญิงใหญ่แสดงความในใจกับท่านเมิ่ง ผลคือโดนหานหรงฟูเหรินที่กำลังตั้งครรภ์ตบหน้า แล้วท่านหญิงใหญ่ยังถูกหานหรงฟูเหรินจับผมลากเข้าไปในตำหนักจิ้งอวู่…”
“นั่นไง ถึงหานหรงฟูเหรินจะมาจากชนบท แต่นางก็เป็นคุณหนูของจวนซิงกั๋ว ทั้งยังได้รับบรรดาศักดิ์พระราชทานจากฮ่องเต้ ฐานะย่อมสูงกว่าจี้ซินเยว่ที่เป็นแค่ภรรยาขุนนางชั้นหนึ่งธรรมดาอยู่แล้ว แต่ก่อนจวนซิงกั๋วยังไม่รู้ชาติกำเนิดของนาง นางยังกล้าทำกับจี้ซินเยว่ขนาดนั้น บัดนี้มีจวนซิงกั๋วหนุนหลัง หากอยากทำลายจวนเฉินที่ไร้อำนาจไร้อิทธิพลของพวกเรา ก็ง่ายดายราวพลิกฝ่ามือ”
เฉินเสวี่ยหนิงเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ “ยิ่งไปกว่านั้น คุณชายใหญ่เวินพ่อค้าหลวงชั้นหนึ่งก็เป็นสหายสนิทกับท่านเมิ่ง เมื่อเกิดเรื่องนี้ขึ้น ด้วยอิทธิพลของพ่อค้าหลวงชั้นหนึ่ง ก