สวนสุดท้ายจะเป็นว่าหลิ่วเทียนเสียงยักยอกเงินบริจาคหรือไม่ ทุกคนก็ไม่สนใจแล้ว จะสนใจแต่เรื่องที่หลิ่วเทียนเสียงลวนลามมารดาผู้อื่นเท่านั้น
ในฐานะคนยุคหลัง หลี่เยว่หานรู้ดีถึงอำนาจของซุบซิบจึงปรายตามองด้วยรอยยิ้มบาง ๆ “ท่านหญิงสกุลจี้ระวังคำพูดด้วย ทุกครั้งที่ท่านเข้าออกหอเหวินเซียง ล้วนมีสาวใช้และคนรับใช้ห้อมล้อมรอบกายเสมอ ท่านพ่อบุญธรรมของข้าแค่มาตรวจบัญชีที่หอเหวินเซียงของข้าทุกสิบห้าวันเท่านั้น จะบังเอิญพบท่านที่ไม่ได้พาสาวใช้และคนรับใช้มา โดยมีเพียงท่านหญิงเฉินมาด้วยได้อย่างไร?”
“อีกอย่าง หอเหวินเซียงมีห้องแยกเฉพาะสำหรับแขกผู้มาเยือนเพื่อชมกลิ่นหอม แต่ห้องนั้นต้องจองล่วงหน้าเสียก่อน หากแขกสตรีจองห้องชมกลิ่นหอม บรรดาชายที่ทำงานในหอเหวินเซียงจะหลีกไป เปลี่ยนเป็นสตรีมาต้อนรับ เพื่ออำนวยความสะดวกให้ผู้รักกลิ่นหอมทั้งหลาย ดังนั้นที่ท่านหญิงสกุลจี้บอกว่าท่านพ่อบุญธรรมของข้าลวนลามท่านตอนที่ท่านมาที่หอเหวินเซียง ฟังดูช่างเหลือเชื่อเหลือเกิน”
ท่านหญิงสกุลจี้เลิกคิ้ว หรี่ตาด้วยความไม่พอใจ “อย่ามาพูดอ้อมค้อม ข้าจะเอาหน้าตัวเองมาใส่ร้ายไอ้หลิ่วเทียนเสียงนั่นเพื่อเหตุใดกัน! หลี่เยว่หาน อย่าคิดว่าได้ตำแหน่งสูงศักดิ์แล้วจะเดินข่มผู้อื่นในเมืองหลวงได้ เจ้าลองสืบดูสิว่า สตรีผู้มีหน้ามีตาในเมืองหลวงคนไหนบ้างที่ไม่รักษาชื่อเสียงของตน!”
“เช่นนั้น การที่วันนี้ท่านชักดาบมาขวางหน้าบ้านท่านพ่อบุญธรรมของ
