กลี้ยกล่อมนางแล้ว แต่ไม่สำเร็จ เด็กคนนี้ดื้อรั้นมาตั้งแต่เด็ก ตอนที่เมิ่งเหวินจั๋วกลับมาเมืองหลวงใหม่ ๆ ซินเยว่ดีใจมาก
คิดแต่จะกลับไปคืนดีกับเขาให้ได้ ตอนนั้นข้าบอกนางว่า ถ้าตั้งใจจะอยู่กับเมิ่งเหวินจั๋วจริง ก็ต้องรีบคว้าตัวชายคนนี้ไว้ให้ได้
เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องไม่คาดฝัน น่าเสียดายที่ตอนนั้นซินเยว่ยังทิ้งความทะนงตัวไม่ได้ จึงจงใจแกล้งทำเป็นเพื่อนเก่าคบหากัน
และไม่ยอมพัฒนาไปข้างหน้าสักที สุดท้ายไม่ทันได้รอให้เมิ่งเหวินจั๋วหันมาสนใจ กลับต้องมาเจอภรรยาของเมิ่งเหวินจั๋วเสียก่อนแล้ว”
ท่านหญิงจี้มองดวงจันทร์เต็มดวงบนท้องฟ้า ความรู้สึกเวทนาในใจเอ่อล้นจนยากจะบรรยาย
กุ้ยเอ้อร์ที่อยู่ข้าง ๆ กลับมีสติกว่า นางจึงพูดเกลี้ยกล่อมว่า “ท่านหญิงเจ้าคะ ตอนที่แม่ทัพเมิ่งกลับมาเมืองหลวง
เขาก็ไม่เคยแสดงความรู้สึกดี ๆ กับคุณหนูใหญ่เลย บางทีถึงไม่มีท่านหญิงหลี่เยว่หาน
แม่ทัพเมิ่งกับคุณหนูใหญ่ก็อาจจะไม่มีโอกาสแล้วก็ได้นะเจ้าคะ”
“เป็นไปไม่ได้” ท่านหญิงจี้ยืนกรานเสียงแข็งว่า “บุรุษในใต้หล้านี้ หากได้สนิทสนมกับซินเยว่ของพวกเราแล้ว
ย่อมไม่มีทางไปสนใจสตรีอื่นได้อีก!”
“แต่ตอนที่คุณหนูใหญ่ยังไม่แต่งงาน คุณหนูก็เคยมีความสัมพันธ์กับแม่ทัพเมิ่งมาก่อน แล้วเหตุใดเขาถึงยังไปชอบสตรีบ้านนอกได้อีกเจ้าคะ?”
กุ้ยเอ้อร์พยายามเตือนสติท่านหญิงจี้อีกครั้ง
“เจ้าไม่เข้าใจหรอก” ท่านหญิงจี้ยังคงยืนกราน “ตอนนั้นซินเยว่ทำเพื่อ
