ตระกูลของพวกเรา จึงต้องยอมทำร้ายจิตใจเมิ่งเหวินจั๋วอย่างรุนแรง
เขาถึงได้จากเมืองหลวงไป แล้วไปอยู่กับสตรีบ้านนอกคนนั้น หากต้นฤดูใบไม้ผลิที่ผ่านมา ซินเยว่กล้าที่จะก้าวไปข้างหน้าสักก้าว
เกียรติยศทั้งหมดที่หลี่เยว่หานมีในตอนนี้ ก็คงตกเป็นของซินเยว่ของข้าแต่เพียงผู้เดียว”
กุ้ยเอ้อร์ไม่เกลี้ยกล่อมอีกต่อไป
นิสัยของจี้ซินเยว่เหมือนท่านหญิงจี้ไม่มีผิด ทั้งสองคนล้วนมีนิสัยดื้อรั้นเหมือนกัน และประสาทเสียเหมือนกัน
กุ้ยเอ้อร์รู้ดีว่าหากตนเองยังเกลี้ยกล่อมต่อไป ท่านหญิงจี้จะต้องด่าว่านางเสริมกำลังใจให้คนอื่นและทำลายศักดิ์ศรีตัวเองอย่างแน่นอน
เรื่องที่แม่ลูกตระกูลจี้ตัดสินใจแล้ว ไม่มีใครสามารถเกลี้ยกล่อมได้อีก
