บทที่ 368 ที่แท้เจ้าอยากเป็นอนุหรือ!
“ดูเหมือนหานหรงฟูเหรินจะท้าทายกฎหมายตงฮั่นอย่างเปิดเผยแล้ว” จี้ซินเยว่มองกลับไปที่หลี่เยว่หานอย่างไม่ยอมแพ้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความดูแคลน “หวังว่าหานหรงฟูเหรินจะคิดให้ดี หากท่านยังดื้อดึงท้าทายกฎหมายตงฮั่นเช่นนี้ ขุนนางฝ่ายอาญาก็มีสิทธิ์จับกุมท่านได้เช่นกัน!”
“วันนี้เฉินฟูเหรินช่างวางท่าใหญ่โตเสียจริง ใส่ความข้าไม่หยุดหย่อน ครั้งหนึ่งกล่าวหาว่าข้าฆ่าคน อีกครั้งก็บอกว่าข้าท้าทายกฎหมายตงฮั่น ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าเฉินฟูเหรินมาก่อเรื่องวันนี้เพื่ออะไร” หลี่เยว่หานกล่าวพลางแกล้งจัดทรงผมของตน แล้วพูดต่อ “หรือว่าเฉินฟูเหรินเห็นสามีข้าออกจากเมืองหลวง จึงคิดจะแทนที่ข้า?”
สาเหตุที่จี้ซินเยว่ไม่ลงรอยกับหลี่เยว่หาน คนทั้งเมืองหลวงต่างรู้ดี
แต่ไม่มีใครกล้าพูดออกมา
บัดนี้หลี่เยว่หานได้เปิดเผยความจริงออกมาอย่างไม่ไว้หน้า จี้ซินเยว่จึงสับสนวุ่นวายไปชั่วขณะ พูดอะไรไม่ออก
ในจินตนาการของนาง หลี่เยว่หานจะต้องไม่ยอมพูดถึงเรื่องระหว่างนางกับเมิ่งฉีฮ่วนอย่างแน่นอน เพราะในอดีตทุกคนต่างชื่นชมว่านางกับเมิ่งฉีฮ่วนเป็นคู่ที่เหมาะสมกันราวกับสวรรค์ลิขิต อีกทั้งนางมีชื่อเสียงด้านวรรณกรรม ส่วนเมิ่งฉีฮ่วนก็มีตำแหน่งสูงส่ง ถึงขนาดมีคนเอาเรื่องราวของทั้งสองไปเขียนเป็นหนังสือภาพ เล่าขานกันตามโรงน้ำชาและร้านสุรา
ไม่ว่าเมิ่งฉีฮ่วนจะคิดอย่างไร อย่างน้อยในสายตาคนนอก นางต่างหากที่ควรจะเป็นค
