พได้แค่ครึ่งเดือนก็เกิดเรื่องใหญ่ที่คุกใต้ดินร้านหรูอี้เก๋อ และที่บังเอิญยิ่งกว่านั้นคือร้านจือเป่าจายที่ขัดแย้งกับหรูอี้เก๋อยังเป็นกิจการของตระกูลหลิ่วจากอำเภอหย่งอันของเจ้าอีก! เจ้ากำลังวางแผนหลอกเอาเงินชัด ๆ! แถมยังทำให้ชีวิตผู้คนในหมู่บ้านผู้อพยพต้องตกอยู่ในอันตราย!”
หลี่เยว่หานมองดูจี้ซินเยว่สีหน้าไม่แสดงความรู้สึกใด ๆ
ในช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ผ่านไป หลี่เยว่หานได้รับรู้ถึงตัวตนของเหล่าท่านหญิงที่จี้ซินเยว่พามาจากคำกระซิบของหมิงจูเกือบหมดแล้ว ซึ่งหมิงจูเป็นคนที่จงเจิ้งอวี่ฝึกฝนมา ก่อนจะส่งมาอยู่ข้างกาย หลี่เยว่หานจึงรู้จักเหล่าขุนนางในเมืองหลวงเป็นอย่างดี
บังเอิญว่าเหล่าท่านหญิงที่จี้ซินเยว่พามานั้น ล้วนเป็นครอบครัวที่แอบพาบุตรสาวกลับจากจวนขุนพล ซึ่งไม่กี่วันต่อมาก็มีข่าวการตายของพวกนาง บางคนลือกันว่าทนความอับอายไม่ไหวจึงฆ่าตัวตาย บ้างก็ว่าป่วยหนักจนเสียชีวิต หรือบางรายก็บอกแค่ว่าพบศพ
สำหรับคนพวกนี้ หลี่เยว่หานไม่มีความรู้สึกดี ๆ ให้แม้แต่น้อย
“ทำไมไม่พูดอะไรเลย คงจะรู้สึกผิดที่ข้าพูดถูกใช่ไหม!” จี้ซินเยว่เห็นหลี่เยว่หานจ้องมองนางกับเหล่าท่านหญิงที่อยู่ด้านหลัง จึงยิ่งเชิดหน้าขึ้นอย่างหยิ่งผยอง “ก็บอกแล้วว่าคนบ้านนอกไม่เคยเห็นโลก พยายามหาทางกอบโกยเงินเข้ากระเป๋าตัวเอง ทำอะไรสกปรก น่าอับอายจริง ๆ!”
ได้ยินคำพูดนั้น หลี่เยว่หานเลิกคิ้วพลางกล่าว “คำพูดของเฉินฟูเหรินช่างแปลกประหลาด เงิน
