งในยุคโบราณที่การแพทย์ล้าหลัง… แม้ว่าหญิงสาวเหล่านั้นจะเลิกยาห้าหินได้จริง แต่ความเสียหายต่อร่างกายที่เกิดจากการเลิกยาก็ไม่สามารถย้อนกลับคืนได้…
คิดถึงตรงนี้ หลี่เยว่หานก็หันไปมองเมิ่งฉีฮ่วนทันที “รีบไปดูหญิงสาวเหล่านั้นเร็ว หากพวกนางเกิดอาการลงแดงขึ้นมาอาจทำร้ายตัวเองได้ง่าย ในกรณีร้ายแรงอาจฆ่าตัวเองหรือคนรอบข้างโดยไม่ตั้งใจ!”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ฟางจื่อหลานก็จับมือหลี่เยว่หานพลางกล่าวว่า “วางใจเถิด พวกข้าผูกพวกนางไว้กับเตียงแล้ว ป้อนยาสงบประสาท อุดปากด้วยผ้านุ่มและจุกไม้ ตอนนี้พวกนางหลับกันหมดแล้ว”
“น้องเยว่หาน เจ้าช่วยเกลี้ยกล่อมท่านแม่ให้ไปพักผ่อนทีเถิด” คุณหนูหลานน้ำตาคลอ “ข้าพูดอย่างไรท่านก็ไม่ฟัง”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่เยว่หานจึงรีบเกลี้ยกล่อมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ท่านป้า ท่านฟังพี่สาวเถิด ไปพักผ่อนสักหน่อย ที่นี่มีข้า มีเหวินจั๋ว มีนายน้อยเวินและพี่สาว พวกข้าจะดูแลหญิงสาวเหล่านี้ และนำตัวคนชั่วมาลงโทษโดยเร็วที่สุด เรื่องเร่งด่วนตอนนี้คือสุขภาพของท่าน อย่าทรมานตัวเองเช่นนี้เลย ถึงเวลาไปพักผ่อนแล้ว”
“ได้ ได้…” ฟางจื่อหลานพยักหน้า “เยว่หาน เจ้าต้องทำให้พวกเดรัจฉานทรามจากร้านหรูอี้เก๋อได้รับกรรม!”
“เจ้าค่ะ! ข้าสัญญาต่อท่าน!”
หลังจากเกลี้ยกล่อมอยู่นาน ฟางจื่อหลานก็ยอมให้คุณหนูหลานพยุงไปพักที่เรือนในที่สุด หลี่เยว่หานไปดูเหล่าหญิงสาวที่ห้องรับรอง พบว่าพวกนางถูกมัดติดกับเตียงชั่ว
