ยิ้มแย้มอีกครั้ง…
หลังออกจากกระโจมใหญ่ จงเจิ้งอวี่นั่งรถม้าหลวงกลับเมือง ในใจครุ่นคิดถึงคำพูดของเมิ่งฉีฮ่วนไม่หยุด จนตกอยู่ในห้วงแห่งความสงสัยตัวเอง
หลังปีใหม่ ฮ่องเต้หลิงอวิ๋นได้เผยข่าวว่าจะแต่งตั้งเขาเป็นองค์รัชทายาท ขุนนางต่างรีบเข้าข้างกัน กำลังคิดจะทำอะไรใหญ่โต เมิ่งฉีฮ่วนก็โผล่มาจากที่ไหนไม่รู้ จงเจิ้งอวี่พบเมิ่งฉีฮ่วนที่ห้องหนังสือหลวง
ฮ่องเต้หลิงอวิ๋นได้บอกกับจงเจิ้งอวี่ว่า เมิ่งฉีฮ่วนจะช่วยให้เขาขึ้นครองราชย์ วันรุ่งขึ้น เมิ่งฉีฮ่วนก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นเสนาบดีกรมทหารคนใหม่ และได้รับยศแม่ทัพม้าเหล็ก ควบคุมกองทัพใหญ่นับแสนนายในชานเมืองหลวง วันเดียวกันนั้น เมิ่งฉีฮ่วนก็แสดงท่าทีสนิทสนมกับจงเจิ้งอวี่อย่างเปิดเผย
หลังจากที่จงเจิ้งอวี่ได้รับการสถาปนาเป็นองค์รัชทายาทอย่างเป็นทางการ เมิ่งฉีฮ่วนก็ไม่ปิดบังเลยว่าตนเองเป็นคนขององค์รัชทายาท ในสายตาคนนอก จงเจิ้งอวี่และเมิ่งฉีฮ่วนดูเหมือนจะสนิทสนมกันมาก แต่มีเพียงจงเจิ้งอวี่ที่รู้ว่า เมิ่งฉีฮ่วนไม่เคยแสดงท่าทีร้อนรนหรือเย็นชากับเขา เพียงแค่ทำตามหน้าที่เท่านั้น
หากไม่ใช่เพราะฮ่องเต้หลิงอวิ๋นรับประกัน จงเจิ้งอวี่คงไม่กล้าให้เมิ่งฉีฮ่วนอยู่ข้างกายเขา
“ฝ่าบาท มีคนขวางรถม้าของพวกเรา บอกว่าต้องการร้องทุกข์ต่อองค์รัชทายาท” ขณะที่จงเจิ้งอวี่กำลังครุ่นคิดสับสน รถม้าของเขาก็เข้ามาในเมืองหลวงแล้ว และถูกคนขวางกลางถนนจริง ๆ
จงเจิ้งอวี่ขมวดคิ้วเล็ก
